Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

за́чысна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
за́чысна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

за́чысны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	за́чысны	за́чысная	за́чыснае	за́чысныя
Р.	за́чыснага	за́чыснай за́чыснае	за́чыснага	за́чысных
Д.	за́чыснаму	за́чыснай	за́чыснаму	за́чысным
В.	за́чысны (неадуш.) за́чыснага (адуш.)	за́чысную	за́чыснае	за́чысныя (неадуш.) за́чысных (адуш.)
Т.	за́чысным	за́чыснай за́чыснаю	за́чысным	за́чыснымі
М.	за́чысным	за́чыснай	за́чысным	за́чысных

Крыніцы: piskunou2012.

зачы́стка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Зачы́сце

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Зачы́сцікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

зачы́сціцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

зачы́сціць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зачы́сцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	зачы́сцкі	зачы́сцкая	зачы́сцкае	зачы́сцкія
Р.	зачы́сцкага	зачы́сцкай зачы́сцкае	зачы́сцкага	зачы́сцкіх
Д.	зачы́сцкаму	зачы́сцкай	зачы́сцкаму	зачы́сцкім
В.	зачы́сцкі (неадуш.) зачы́сцкага (адуш.)	зачы́сцкую	зачы́сцкае	зачы́сцкія (неадуш.) зачы́сцкіх (адуш.)
Т.	зачы́сцкім	зачы́сцкай зачы́сцкаю	зачы́сцкім	зачы́сцкімі
М.	зачы́сцкім	зачы́сцкай	зачы́сцкім	зачы́сцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

за́чысць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

зачыта́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum