высцерага́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
высцерага́ны |
высцерага́ная |
высцерага́нае |
высцерага́ныя |
| Р. |
высцерага́нага |
высцерага́най высцерага́нае |
высцерага́нага |
высцерага́ных |
| Д. |
высцерага́наму |
высцерага́най |
высцерага́наму |
высцерага́ным |
| В. |
высцерага́ны (неадуш.) высцерага́нага (адуш.) |
высцерага́ную |
высцерага́нае |
высцерага́ныя (неадуш.) высцерага́ных (адуш.) |
| Т. |
высцерага́ным |
высцерага́най высцерага́наю |
высцерага́ным |
высцерага́нымі |
| М. |
высцерага́ным |
высцерага́най |
высцерага́ным |
высцерага́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
высцерага́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
высцерага́юся |
высцерага́емся |
| 2-я ас. |
высцерага́ешся |
высцерага́ецеся |
| 3-я ас. |
высцерага́ецца |
высцерага́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
высцерага́ўся |
высцерага́ліся |
| ж. |
высцерага́лася |
| н. |
высцерага́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
высцерага́йся |
высцерага́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
высцерага́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
высцерага́ць
‘засцерагаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
высцерага́ю |
высцерага́ем |
| 2-я ас. |
высцерага́еш |
высцерага́еце |
| 3-я ас. |
высцерага́е |
высцерага́юць |
| Прошлы час |
| м. |
высцерага́ў |
высцерага́лі |
| ж. |
высцерага́ла |
| н. |
высцерага́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
высцерага́й |
высцерага́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
высцерага́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́сцерагчыся
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́сцерагуся |
вы́сцеражамся |
| 2-я ас. |
вы́сцеражашся |
вы́сцеражацеся |
| 3-я ас. |
вы́сцеражацца |
вы́сцерагуцца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́сцерагся |
вы́сцерагліся |
| ж. |
вы́сцераглася |
| н. |
вы́сцераглася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́сцеражыся |
вы́сцеражыцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́сцерагшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́сцеражаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́сцеражаны |
вы́сцеражаная |
вы́сцеражанае |
вы́сцеражаныя |
| Р. |
вы́сцеражанага |
вы́сцеражанай вы́сцеражанае |
вы́сцеражанага |
вы́сцеражаных |
| Д. |
вы́сцеражанаму |
вы́сцеражанай |
вы́сцеражанаму |
вы́сцеражаным |
| В. |
вы́сцеражаны (неадуш.) вы́сцеражанага (адуш.) |
вы́сцеражаную |
вы́сцеражанае |
вы́сцеражаныя (неадуш.) вы́сцеражаных (адуш.) |
| Т. |
вы́сцеражаным |
вы́сцеражанай вы́сцеражанаю |
вы́сцеражаным |
вы́сцеражанымі |
| М. |
вы́сцеражаным |
вы́сцеражанай |
вы́сцеражаным |
вы́сцеражаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
высцеражэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
высцеражэ́нне |
| Р. |
высцеражэ́ння |
| Д. |
высцеражэ́нню |
| В. |
высцеражэ́нне |
| Т. |
высцеражэ́ннем |
| М. |
высцеражэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
высцё́бванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
высцё́бванне |
| Р. |
высцё́бвання |
| Д. |
высцё́бванню |
| В. |
высцё́бванне |
| Т. |
высцё́бваннем |
| М. |
высцё́бванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
высцё́бваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
высцё́бваю |
высцё́бваем |
| 2-я ас. |
высцё́бваеш |
высцё́бваеце |
| 3-я ас. |
высцё́бвае |
высцё́бваюць |
| Прошлы час |
| м. |
высцё́бваў |
высцё́бвалі |
| ж. |
высцё́бвала |
| н. |
высцё́бвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
высцё́бвай |
высцё́бвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
высцё́бваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
высціга́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
высціга́нне |
| Р. |
высціга́ння |
| Д. |
высціга́нню |
| В. |
высціга́нне |
| Т. |
высціга́ннем |
| М. |
высціга́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.