Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

кі́чка ж., этн. ки́чка

кішанёвы, см. кішэ́нны

кішачнады́хальныя сущ., мн., зоол. кишечноды́шащие

кішачнажа́бравыя сущ., мн., зоол. кишечножа́берные

кішачнапо́ласцевыя сущ., мн., зоол. кишечнополостны́е

кі́шачны кише́чный

кі́шка ж.

1. анат. кишка́;

то́нкая к. — то́нкая кишка́;

2. разг. кишка́, рука́в м., шланг м.;

прама́я к. — пряма́я кишка́;

абадо́чная к.анат. ободо́чная кишка́;

дванаццаціпе́рсная к. — двенадцатипе́рстная кишка́;

заваро́т кі́шак — за́ворот кишо́к;

сляпа́я к. — слепа́я кишка́;

к. то́нкая — (у каго) кишка́ тонка́ (у кого);

вы́матаць (усе́) ~кі — вы́мотать (все) кишки́;

вы́пусціць ~кі — вы́пустить кишки́;

парва́ць ~кі са сме́ху — надорва́ть живо́тики;

~кі марш ігра́юць — живо́т подвело́

кішкападо́бны кишкообра́зный

кішла́к, -ка́ м. кишла́к

кішла́чны кишла́чный