judge
1) судзьдзя́ -і́ m
2) арбі́тар -ра
3) знавец -ўца
1) судзі́ць; выно́сіць прысу́д
2) быць арбі́трам (у вырашэ́ньні спрэ́чак ці ко́нкурсу)
3) ацэ́ньваць; дава́ць ацэ́нку
4) ду́маць, лічы́ць; меркава́ць
5) судзі́ць, асуджа́ць, га́ніць
judge
1) судзьдзя́ -і́ m
2) арбі́тар -ра
3) знавец -ўца
1) судзі́ць; выно́сіць прысу́д
2) быць арбі́трам (у вырашэ́ньні спрэ́чак ці ко́нкурсу)
3) ацэ́ньваць; дава́ць ацэ́нку
4) ду́маць, лічы́ць; меркава́ць
5) судзі́ць, асуджа́ць, га́ніць
judgement, judgment
1) Law пастано́ва, прысу́д судзьдзі́ або́ су́ду
2) меркава́ньне
3) разва́жнасьць
4) кры́тыка
Judgement Day, The Last Judgment
дзень стра́шнага су́ду, су́дны дзень
judge by appearances
меркава́ць з вы́гляду
judicial
1) судо́вы; судзе́йскі
2) зако́нны, загада́ны або́ дазво́лены судо́м
3) бесстаро́ньні, справядлі́вы
judiciary
1) судо́вы лад
2) су́дзьдзі кра́ю ці го́раду
judicious
разва́жны, разва́жлівы; разу́мны