tin
[tɪn]
1.
n.
1) во́лава n.
2) бе́лая бля́ха
3) бляша́нка f.
a tin of sardines — бляша́нка сарды́нак
2.
adj.
алавя́ны
3.
v.t.
лудзі́ць
tin foil
фо́льга f., станіёль -ю m.
tinder
[ˈtɪndər]
n.
1) гу́ба, цэ́ра f.
2) лёгка запа́льнае рэ́чыва
ting
[tɪŋ]
1.
v.i.
дзы́нкаць, дзі́нькаць
2.
n.
дзы́нканьне, дзі́ньканьне n.
tinge
[tɪndʒ]
1.
v.t.
1) лёгка афарбо́ўваць, надава́ць адце́ньне
2) Figur. надава́ць прысма́к, пакіда́ць сьлед
Sad memories tinged their joy — Су́мныя ўспаміны прыглу́швалі і́хную ра́дасьць
2.
n.
лёгкая афарбо́ўка f., адце́ньне n.
tinker
[ˈtɪŋkər]
1.
n.
1) ме́днік, лудзі́льшчык -а m.
2) Figur. парта́цтва n.; по́рканьне n.
3) парта́ч -а́ m.
2.
v.t.
1) лудзі́ць
2) Figur. парта́чыць; по́ркацца
tinkle
[ˈtɪŋkəl]
1.
v.i.
звані́ць; зьвіне́ць; дзы́нкаць; вызво́ньваць
The little clock tinkled out the hours — Малы́ гадзі́ньнік вызво́ньваў час
2.
n.
звон -у m.; дзы́нканьне n.
the tinkle of bells — дзы́нканьне звано́чкаў
tinned
[tɪnd]
adj.
1) закансэрвава́ны ў бляша́нцы
tinned goods — кансэ́рвы pl.
2) палу́джаны
tinse
[tɪns]
n.
бліско́ткі, блі́скаўкі pl.