disconcert
v.
1) выво́дзіць з раўнава́гі, бянтэ́жыць, засаро́мліваць
2) псава́ць, разла́джваць (пля́ны)
disconcert
v.
1) выво́дзіць з раўнава́гі, бянтэ́жыць, засаро́мліваць
2) псава́ць, разла́джваць (пля́ны)
disconcerted
1) устрыво́жаны, устурбава́ны
2) зьбянтэ́жаны, зьбі́ты з панталы́ку
disconnect
1) разлуча́ць; адлуча́ць
2) выключа́ць
disconnection
1) разлуча́ньне, разьдзяле́ньне
2) разлучэ́ньне
disconsolate
несуце́шны, няўце́шны; няшча́сны; у ро́спачы, ро́спачны
discontent
незадаво́ленасьць
незадаво́лены
discontented
незадаво́лены; неспако́йны
discontinue
v.
1) перарыва́ць, перапыня́ць; спыня́ць
2) касава́ць
3) спыня́цца; перарыва́цца, перапыня́цца
discontinuous
перары́вісты, несуцэ́льны, з праме́жкамі
discord
1) разла́д -у
2)
3) ля́скат, бра́згат -у
не пагаджа́цца