Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’
aehiloruyz./ô
abcdefghiklmnopqrstuvwxyz-

consume

[kənˈsu:m]

v.t.

1) спажыва́ць; е́сьці; зьяда́ць

2) расхо́даваць, выдатко́ўваць; тра́ціць, марнава́ць

He consumed his time talking, not studying — Ён змарнава́ў час на размо́вы заме́ст вучы́цца

3) зьнішча́ць, палі́ць

consumed by fire — зьні́шчаны агнём

•

- consumed with

consumed with

ахо́плены, напо́ўнены не́чым

consumed with love — ахо́плены па́лкім каха́ньнем

consumed with anger — напо́ўнены зло́сьцю

consumer

[kənˈsu:mər]

1.

n.

спажыве́ц -ўца́ m.

2.

adj.

спажыве́цкі

consumer (or consumer’s) goods — спажыве́цкія тава́ры

consummate

[ˈkɑ:nsəmeɪt]

1.

v.t.

1) дако́нчыць, ско́нчыць

2) дакана́ць, зьдзе́йсьніць; ажыцьцяві́ць

consummate the marriage — дакана́ць жані́мства (палавы́м а́ктам)

3) Obsol. удаскана́льваць

2.

v.i.

зьдзяйсьня́цца, удаскана́львацца

3. [ˈkɑ:nsəmət]

adj.

зако́нчаны, даскана́лы

consummate skill — даскана́лае майстэ́рства

a consummate artist — даскана́лы маста́к

consummation

[,kɑ:nsəˈmeɪʃən]

n.

1) заканчэ́ньне n., кане́ц -ца́ m.

2) зьдзяйсьне́ньне n.; дасягне́ньне n. (мэ́ты)

3) даскана́ласьць f.

consumption

[kənˈsʌmpʃən]

n.

1) спажыва́ньне, спажыцьцё, харчава́ньне n.

consumption of fuel — спажыва́ньне па́ліва

2) сухо́ты pl. only

consumptive

[kənˈsʌmptɪv]

1.

adj.

1) зьнішча́льны, разбура́льны

2) тубэркулёзны, сухо́тны

2.

n.

сухо́тнік -а m.; сухо́тны -ага m., сухо́тная f.

contact

[ˈkɑ:ntækt]

1.

n.

1) сутыка́ньне n., канта́кт -у m.

to be in contact — сутыка́цца, быць у канта́кце

to come into contact —

а) сутыкну́цца

б) увайсьці́ ў канта́кт

2)

а) су́вязь f., знаёмства n.

б) кары́сныя знаёмствы

в) сувязны́ -о́га m. (асо́ба)

3) Electr.

а) спалучэ́ньне

to make (to break) contact — улучы́ць (вы́лучыць) ток

б) лу́чнік, уключа́льнік -а m. (электры́чны)

2.

adj.

канта́ктны, датыка́льны, сувязны́

3.

v.t.

спалуча́ць, сутыка́ць

4.

v.i.

1) сутыка́цца

2) нала́джваць су́вязь

contact lens

канта́ктная лі́нза

contagion

[kənˈteɪdʒən]

n.

1) заразьлівасьць f.

2) зара́за f., зара́зная або́ інфэкцы́йная хваро́ба

3) Figur. благі́ ўплы́ў; узьдзе́яньне; перадава́ньне n.

Parents fear the contagion of television — Бацькі́ бая́цца благо́га ўплы́ву тэлеві́зіі