Verbum

forbear

v.i., v.t. -bore, -borne, -bearing

1) устры́мвацца

2) быць цярплі́вым, вало́даць сабо́ю

3) Obsol. цярпе́ць; перано́сіць, перажыва́ць

гл. forebear

forbearance

n.

1) устры́манасьць f.

2) цярплі́васьць f., самавало́даньне n.

forbearant

adj.

стры́маны; пабла́жлівы, цярплі́вы

forbid

v.t., -bade or -bad, -bidden or -bid, -dding

1) забараня́ць

2) не дазваля́ць, не дапушча́ць; прадухіля́ць

God forbid it! — Барані́ Бо́жа! Няха́й Бог баро́ніць!

forbidden

adj.

забаро́нены

v.t., p.p. of forbid

My father has forbidden me to go swimming in that river — Мой ба́цька забарані́ў мне купа́цца ў той рацэ́

forbidding

adj.

1) непрыва́бны; агі́дны, страшны́

2) пагража́льны, небясьпе́чны

forbore

v., p.t. of forbear I

forborne

v., p.p. of forbear I

force

n.

1) сі́ла f.

by force — сіламо́ц, сілко́м, сі́лаю, гва́лтам

2) гвалт -у, прыму́с -у m.

3) сі́ла f., дзе́яньне n. (зако́ну)

to come into force — увайсьці́ ў сі́лу; стаць зако́нным, дзе́йным

to remain in force — застава́цца ў сі́ле, дзе́яць

4) Phys. сі́ла f.

the force of gravitation — сі́ла прыцягне́ньня

v.t.

1) змуша́ць, прымуша́ць, прынука́ць, прысіля́ць, няво́ліць

2) забіра́ць сі́лаю

3) навя́зваць сі́лаю

4) узло́мваць (замо́к, дзьве́ры)

5) шту́чна прысьпе́шваць рост расьлі́наў

6) выціска́ць (усьме́шку, сьлязу́)

7) гва́лціць, гвалтава́ць (жанчы́ну)

by force of — пры дапамо́зе чаго́, праз што

by force of arms — сі́лай збро́і

by force of habit — у вы́ніку звы́чкі, праз звы́чку

forces — вае́нныя сі́лы (а́рмія, авія́цыя і флёт)

•

- in force

forced

adj.

1) прымусо́вы (пра́ца)

2) зму́шаны (усьме́шка); ненатура́льны (сьмех)