Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’
abcdfglmnorstvz.’ 
abcdefghijklmnopqrstuvw 

intercourse

[ˈɪntərkɔrs]

n.

1) зно́сіны памі́ж людзьмі́, дзяржа́вамі, абме́н ду́мкамі

2) по́лавая су́вязь

interdependence

[,ɪntərdɪˈpendəns]

n.

узае́мазале́жнасьць f.

interdict

1. [,ɪntərˈdɪkt]

v.t.

1) забараня́ць

2) пазбаўля́ць пра́ва карыста́ньня

2. [ˈɪntərdɪkt]

n.

афіцы́йная забаро́на

interest

[ˈɪntrest]

1.

n.

1) заціка́ўленасьць f.

2) інтарэ́с -у m.

3) ціка́васьць f.

to have an interest — ціка́віцца, быць заціка́ўленым

4) ча́стка (капіта́лу) у прадпрые́мстве

5) прыбы́так -ку m., выго́да f.; кары́сьць f.

to look after one’s own interests — дбаць аб сваіх інтарэ́сах, кары́сьці

6) працэ́нты pl. (ад капіта́лу); працэ́нтная но́рма

2.

v.t., v.i.

ціка́віць (-ца) каго́

interested

[ˈɪntrestɪd]

adj.

заціка́ўлены

interesting

[ˈɪntrestɪŋ]

adj.

ціка́вы

interestingly

[ˈɪntrestɪŋli]

adv.

ціка́ва

interfere

[,ɪntərˈfɪr]

v.i.

1) перашкаджа́ць

2) мяша́цца

Don’t interfere in his affairs — Не мяша́йся ў яго́ныя спра́вы

3) уме́швацца

to interfere with health — шко́дзіць здаро́ўю

interference

[,ɪntərˈfɪrəns]

n.

1) перашкаджа́ньне, уме́шваньне n.

2) перашко́да, замі́нка f.

3) Phys. інтэрфэрэ́нцыя f. (хва́ляў гукавы́х, сьветлавы́х)

interfuse

[,ɪntərˈfju:z]

v.

1) пераме́шваць (-ца)

2) праніка́ць; прахо́дзіць праз што

3) зьме́шваць (-ца), сплаўля́ць (-ца)