destroyer
1) зьнішча́льнік -а
2) мінано́сец, эсьмі́нец -ца
destroyer
1) зьнішча́льнік -а
2) мінано́сец, эсьмі́нец -ца
destroying
зьнішча́льны
destruction
1) зьнішчэ́ньне
2) руі́на, пагі́бель, згу́ба
3) разбурэ́ньне, бурэ́ньне
destructive
1) зьнішча́льны, разбура́льны; дэструкты́ўны
2) шко́дны, дэструкты́ўны
destructive distillation
desultory
бязла́дны, няскла́дны, нязьвя́зны; бессыстэ́мны, уры́ўкавы
detach
1) адлуча́ць, адчэ́пліваць; адвя́зваць, аддзяля́ць
2) пасыла́ць (на спэцыя́льнае зада́ньне)
detachable
адрыўны́; адразны́; які́ здыма́ецца, адніма́ецца
detached
1) асо́бны
2) адлу́чаны, незале́жны, бесстаро́нны, аб’екты́ўны; непрадузя́ты
3) абыя́кавы
detachment
1) адлучэ́ньне, разлучэ́ньне, аддзяле́ньне
2) адлу́чанасьць, адчу́жанасьць; абыя́кавасьць
3)
4) бесстаро́ннасьць, аб’екты́ўнасьць