Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’
aehijnoruüvwyé

densely

[ˈdensli]

adv.

гу́ста; шчы́льна

a densely populated area — гу́ста насе́леная мясцо́васьць

density

[ˈdensəti]

n., pl. -ties

1) гушчыня́ f.; шчы́льнасьць f.

population density — шчы́льнасьць насе́льніцтва, насе́ленасьць f.

2) Phys. удзе́льная вага́

dent

I [dent]

1.

n.

1) вы́емка, запа́дзіна f., уру́б -у f. (ад уда́ру не́чым тупы́м); выбо́іна f.; увагну́тае ме́сца

2) слабо́е ме́сца; перало́м -у m.

2.

v.t.

угіна́ць

3.

v.i.

угіна́цца

II [dent]

n.

1) зу́бы ў ко́ле, грэ́бні

2) насе́чка, зару́бка f.; зару́біна f.; ме́тка f., знак, сьлед -у m.

dental

[ˈdentəl]

1.

adj.

1) зубны́

dental technician — зубны́ тэ́хнік

2) Phon. зубны́

2.

n.

зубны́ зы́чны

“T” and “d” are dentals — “Т” і “д” — зубны́я зы́чныя

dented

[ˈdentɪd]

adj.

шчарба́ты, увагну́ты, уці́снуты

dentifrice

[ˈdentəfrɪs]

n.

зубна́я па́ста, зубны́ парашо́к

dentin

[ˈdentɪn]

n.

дэнты́н -у m. (касьці́стая ча́стка зу́ба)

dentist

[ˈdentəst]

n.

зубны́ ле́кар, данты́ст -а m., данты́стка f.

dentistry

[ˈdentɪstri]

n.

зубалячэ́ньне n., прафэ́сія зубно́га ле́кара

dentition

[denˈtɪʃən]

n.

1) прарэ́званьне зубо́ў

2) фо́рма і разьмяшчэ́ньне зубо́ў

Dogs and wolves have the same dentition — Саба́кі й ваўкі ма́юць такі́я са́мыя зу́бы

3) зу́бы pl.