Verbum

common

adj.

1) супо́льны

common interest — супо́льныя зацікаўле́ньні

2) агу́льны, агу́льнапрыня́ты

by common consent — за агу́льнай зго́дай

common knowledge — агу́льнае ве́дама

3) грама́дзкі, публі́чны

common land — грама́дзкая пасе́ка

4) звыча́йны, про́сты, паспалі́ты

common man — звыча́йны, про́сты чалаве́к

5) про́сты, грубы́

common speech — про́стая, груба́я мо́ва

6)

агу́льны

common gender — агу́льны род

common noun — агу́льны назо́ўнік

n.

1) супо́льнае n.

2) звы́чайнае n.

to have nothing in common — ня мець нічо́га супо́льнага

3) агу́льнаграма́дзкая зямля́

4) про́стыя лю́дзі

5) агу́льная стало́ўка (для студэ́нтаў)

the Commons = the House of Commons — ні́жняя пала́та брыта́нскага й канады́йскага парлямэ́нту

commonly

adv.

звыча́йна; агу́льна

commonplace

n.

а) звыча́йная, штодзённая рэч

б) бана́льнасьць f.

adj.

стары́, неціка́вы; зьбі́ты (жарт); бана́льны, штодзённы, звыча́йны

commonweal

n.

агу́льнае дабро́

commonwealth

n.

1) наро́д -у m., грамадзя́не аднае́ дзяржа́вы

2) дэмакраты́чная дзяржа́ва; супо́льнасьць, садру́жнасьць f.

•

- Commonwealth of independent States

- the British Commonwealth of Nations

common denominator

агу́льны назо́ўнік (дро́баў)

common divisor, common factor

агу́льны дзе́льнік (мно́жнік)

common fraction

про́сты дроб

common law

1) звычаёвае пра́ва

2) няпі́саны зако́н

•

- common law marriage

common law marriage

факты́чнае жані́мства (бяз шлю́бу), жыцьцё на ве́ру