accusation
[,ækjuˈzeɪʃən]
n.
1) абвінава́чаньне n.
2) за́кід -у m.
What is the accusation against me? — Яко́е супро́ць мяне́ абвінава́чаньне?
accusatory
[əˈkju:zətɔri]
adj.
вінава́льны, вінава́ўчы, абвінава́ўчы
an accusatory glance — вінава́ўчы по́зірк
accuse
[əˈkju:z]
v.t.
1) абвінава́чваць, вінава́ціць
to accuse a person of theft — абвінава́ціць чалаве́ка ў зладзе́йстве
2) зва́льваць віну, вінава́ціць
accused
[əˈkju:zd]
adj.
абвінава́чаны -ага m., абвінава́чаная f.
accustom
[əˈkʌstəm]
v.t. (to)
прызвыча́йваць, прывуча́ць
accustomed
[əˈkʌstəmd]
adj.
прывы́клы, звыча́йны
Take your accustomed place — Займі́ сваё звыча́йнае ме́сца
•
- accustomed to
accustomed to
прызвыча́ены да чаго́
He was accustomed to hard work — Ён быў прызвыча́ены да цяжко́е пра́цы
ace
[eɪs]
1.
n.
1) во́чка n. (у гульні́)
2) туз -за́ m. (ка́рта)
3) неадбі́ўная пада́ча (у тэ́нісе)
4) ас -а m., ма́йстар -ра m. (асабл. лётчык)
5) Figur. кры́ха f.
not an ace — ані́ кры́хі
within an ace — на валасо́к ад, ледзь не
2.
v.t.
зарабі́ць пункт у гульні́