subjective
1) суб’екты́ўны
2) асабі́сты, прыва́тны (ду́мка, пагля́д)
3) дзе́йнікавы
subjective
1) суб’екты́ўны
2) асабі́сты, прыва́тны (ду́мка, пагля́д)
3) дзе́йнікавы
subjectivity
суб’екты́ўнасьць
subject to
а) пад ула́дай, уплы́вам
б) схі́льны да
в) зале́жны ад чаго́
subjoin
дадава́ць; далуча́ць (у канцы́)
subjugate
1) падбіва́ць, заваёўваць
2) скара́ць, заняво́льваць
subjugation
заваява́ньне, паняво́леньне
sublease
субарэ́нда
v.t
субарандава́ць
sublet
пераарандава́ць
sublimate
1) сублімава́ць
2) ачышча́ць
2.сублімава́ны
3.субліма́т -у
sublime
узьнёслы, прыўзьня́ты (пра настро́й); ве́лічны
2.узьнёсласьць
•
- from the sublime to the ridiculous