Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’
aehiloruyz./ô

count

I [kaʊnt]

1.

v.t.

1)

а) лічы́ць, зьлі́чваць; падлі́чваць

to count one’s profits — падліча́ць свае́ прыбы́ткі

б) налі́чваць, далі́чваць

to count to one hundred — далічы́ць да ста

2) улуча́ць у лік, браць пад ува́гу

There are ten of us counting the children — Ра́зам зь дзе́цьмі нас дзесяцёра

3) уважа́ць, лічы́ць за не́шта

2.

v.i.

1) лічы́ць

He can read, write and count — Ён мо́жа чыта́ць, піса́ць і лічы́ць

2) разьлі́чваць

3) лічы́цца

it won’t count — Гэ́та ня бу́дзе лічы́цца

4) мець уплы́ў; мець значэ́ньне

Every little bit counts — Найме́ншая драбні́ца ма́е значэ́ньне

5) налі́чваць

The army counts two million — Во́йска налі́чвае два мільёны

3.

n.

1) лік -у m.

to lose count — зьбі́цца зь лі́ку

2) лічэ́ньне n.

•

- count anew

- count for

- count for much

- count out

II [kaʊnt]

n.

граф -а m.

countdown

[ˈkaʊntdaʊn]

n.

адлічэ́ньне, адлі́к ча́су (да пача́тку не́чага)

countenance

[ˈkaʊntənəns]

1.

n.

1) вы́раз тва́ру

2) твар -у m.; ры́сы тва́ру

3) ухвале́ньне n., мара́льная падтры́мка, заахво́чваньне, падбадзёрваньне n.

4) супако́йнасьць, стры́манасьць, пэ́ўнасьць f.

to keep one’s countenance — быць спако́йным, вало́даць сабо́ю

to lose countenance — усхвалява́цца

to put out of countenance — зьбянтэ́жыць, суме́ць, засаро́міць

2.

v.t.

усхваля́ць, заахво́чваць; падтры́мваць

I will not countenance such a plan — Я ня бу́ду падтры́мваць гэ́ткі плян

counter

I [ˈkaʊntər]

n.

1) прыла́вак -ўка m.

2) буфэ́тная сто́йка, буфэ́тны прыла́вак

II [ˈkaʊntər]

n.

1) лічы́льнік -а m. (асо́ба)

2) лічы́льнік, лі́чнік -а m. (апара́т)

III [ˈkaʊntər]

1.

adv.

наза́д; у адваро́тным кіру́нку; насупро́ць

2.

adj.

супрацьле́глы, адваро́тны; зусім ро́зны

3.

v.t.

1) супрацьста́віць

2) адка́зваць (на ўда́р)

4.

v.i.

1) супярэ́чыць, выступа́ць супро́ць, разьбіва́ць до́вады

2) адбіва́ць уда́р

5.

n.

1) проціле́глае, адваро́тнае n.

2) адбіцьцё ўда́ру, сустрэ́чны ўда́р

3) за́днік -а m. (бо́та, чараві́ка)

counterattack

[ˈkaʊntərə,tæk]

1.

n.

контарата́ка

2.

v.

контаратакава́ць

counterattraction

[,kaʊntərəˈtrækʃən]

n.

адваро́тнае прыцягне́ньне

counterbalance

[,kaʊntərˈbæləns]

n.

супрацьва́га, проціва́га f.

counterblow

[ˈkaʊntərbloʊ]

n.

сустрэ́чны ўда́р, контаруда́р -у m.

countercharge

[ˈkaʊntərtʃɑ:rdʒ]

1.

n.

1) контарата́ка f.

2) сустрэ́чнае абвінава́чаньне супро́ць абвінава́ўцы

2.

v.i.

1) контаратакава́ць

2) абвінава́чваць абвінава́ўцу

counterclockwise

[,kaʊntərˈklɑ:kwaɪz]

adj., adv.

супро́ць гадзі́ньнікавае стрэ́лкі