shift
[ʃɪft]
1.
v.t.
1) перасо́ўваць (на і́ншае ме́сца); перадава́ць (друго́му); пераклада́ць (у другу́ю руку́); зьмяня́ць
He shifted the heavy bag from one hand to the other — Ён перакла́ў цяжкі́ мех з аднае́ рукі́ ў другу́ю
2) сьпі́хваць (адка́знасьць)
3) замяня́ць (дэкара́цыю на сцэ́не)
4) пазбаўля́цца
5) мяня́ць ху́ткасьць аўтамабі́ля
2.
v.i.
1) зьмяня́цца
The wind has shifted to the southeast — Ве́цер зьмяніўся на паўдзённа-ўсхо́дні
2) махлява́ць, рабі́ць змо́ву
3) спраўля́цца, дава́ць сабе́ ра́ды
3.
n.
1) зьме́на f.
night shift — начна́я зьме́на
2) зрух -у m., перамяшчэ́ньне n.
3) хі́трыка f., вы́крут, спо́саб -у m.
to try every shift — прабава́ць усі́х спо́сабаў
4) Geol. касо́е зрушэ́ньне
•
- make shift
- shift the blame
shift gears
а) мяня́ць ху́ткасьць
б) мяня́ць сваё ста́ўленьне, падыхо́д
shift the blame
звалі́ць віну́ на друго́га
shiftless
[ˈʃɪftləs]
adj.
вя́лы, ляні́вы; бездапамо́жны, няспра́ўны
shifty
[ˈʃɪfti]
adj.
1) хі́тры, выкру́тлівы
2) ху́ткі, шпа́ркі, спры́тны, спра́ўны
shilling
[ˈʃɪlɪŋ]
n.
шы́лінг, 1/20 фу́нта (ко́лішняя брыта́нская грашо́вая адзі́нка)
shimmer
[ˈʃɪmər]
1.
v.i.
мільга́ць, мірга́ць, мільгаце́ць, мігаце́ць, мігце́ць; зіхаце́ць
2.
n.
мігаце́ньне, мігце́ньне n.