Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

stand to reason

быць відаво́чным, зразуме́лым

it stands to reason that he would resent your insults — Зразуме́ла, што ён бу́дзе пакры́ўджаны ва́шымі абра́замі

stand up

а) уста́ць (на но́гі)

б) вы́трымаць выпрабава́ньне

stand up for

вы́ступіць у абаро́не каго́, заступі́цца за каго́

stand up to

адва́жна сустрака́ць што, быць на вышыні́

standard

[ˈstændərd]

1.

n.

1) ме́рка, но́рма f.

to be not up to standard — не адпавяда́ць но́рме

2) узро́вень -ўню, станда́рт -у m.

standard of living — жыцьцёвы ўзро́вень

3) эталён -у m.

4) парытэ́т -у m.

the gold standard — парытэ́т зо́лата

5) ба́за ва́ртасьці (валю́ты)

6) сьцяг, штанда́р -а m., эмбле́ма f., сы́мбаль -ю m.

7) падста́ўка f., стая́к -а́ m.

The floor lamp has a long standard — Ля́мпа ма́е высо́кі стая́к

2.

adj.

1) нарма́льны, станда́ртны

2) тыпо́вы

3) унармава́ны

standard language — унармава́ная мо́ва

standardbearer

[ˈstændərd,berər]

n.

1) сьцягано́сец -ца m., сьцяжны́ -о́га m., хару́жы -ага m. (у во́йску)

2) правады́р -а́ m.

standardize

[ˈstændərdaɪz]

v.t.

стандартызава́ць, нармалізава́ць

The parts of an automobile are standardized — ча́сткі аўтамабі́ля стандартызава́ныя

standing

[ˈstændɪŋ]

1.

n.

1) стано́вішча n. (у грама́дзтве), рэпута́цыя f.

men of good standing — лю́дзі з до́брай рэпута́цыяй

2) стаж -у m.

3) трыва́ньне n., праця́гласьць f.

of long standing — праця́глы, да́ўны

4) стая́ньне n.

2.

adj.

1) які́ стаі́ць, стая́чы

a standing lamp — стая́чая ля́мпа

standing water — стая́чая вада

standing ovation — ава́цыі сто́ячы

2) ста́лы

a standing invitation — ста́лыя запро́сіны

a standing army — рэгуля́рнае во́йска

standpoint

[ˈstændpɔɪnt]

n.

гле́дзішча n., пункт гле́джаньня

standstill

[ˈstændstɪl]

n.

1) по́ўнае спыне́ньне

2) перапы́нак -ку m., заці́шша n.

3) тупі́к -а́ m. (у перамо́вах)