Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’
acehiklmnopqrtuwyã

spiritualism

[ˈspɪrɪtʃu,lɪzəm]

n.

сьпірытуалі́зм -у m, сьпірыты́зм -у m.

spirituous

[ˈspɪrɪtʃuəs]

adj.

1) алькаго́льны

2) дыстылява́ны, гна́ны (пра алькаго́ль)

spit

I [spɪt]

1.

spat or spit, spitting

2.

v.t.

1) плява́ць

2) выплёўваць

3.

v.i.

1) плява́цца

2) трашчэ́ць, шыпе́ць (пра сьве́чку, аго́нь); пы́рхаць, фы́ркаць (пра ката́)

3) церушы́ць (пра дро́бны сьнег), імжэ́ць (пра дождж)

4.

n.

1) сьліна́ f.; пляво́к -ўка́ m.

2) плява́ньне n.

3) дро́бны дождж або́ сьнег

•

- spitting image

II [spɪt]

1.

n.

1) ражо́н -на́ m. (для сма́жаньня мя́са)

2) каса́ f., мыс -у m.

2.

v.t.

1) натыка́ць, наткну́ць (на ражо́н)

2) прабіва́ць, прабі́ць; пракало́ць

spite

[spaɪt]

1.

n.

злосьць, зло́снасьць, злара́днасьць f.

2.

v.i.

рабі́ць на злосьць каму́; дакуча́ць, дапяка́ць

•

- in spite of

spiteful

[ˈspaɪtfəl]

adj.

зло́сны, зласьлі́вы; злапо́мны

Spitsbergen

[ˈspɪts,bɜ:rgən]

во́страў Шпіцбэ́рген

spitting image

вы́літая ко́пія

spittle

[ˈspɪtəl]

n.

сьлі́на f.; пляво́к -ўка́ m.; харкаві́ньне n., харк -у m.

splash

[splæʃ]

1.

v.t.

1) распы́рскваць (ваду́, гразь)

2) абдава́ць, абліва́ць вадо́ю, пы́рскаць

The waves splashed on the beach — Хва́лі распы́рскваліся на пля́жы

3) замо́чваць, абпы́рскваць, захлю́пваць

2.

v.i.

1) шлёпацца, бо́ўтацца, хлю́пацца

2) хлю́паць, хлёпаць

He splashed across the brook — Ён прахлю́паў праз руча́й

3.

n.

1) хлюпата́ f.

2) пы́рсканьне, распы́рскваньне, плю́ханьне n.

3) пы́рска, кля́кса f.

4) плёскат, пляск -у m.

to fall into water with a splash — увалі́цца ў ваду́ з плёскатам

5) пля́ма f.

She has splashes of grease on her dress — На е́йнай суке́нцы былі́ пля́мы тлу́шчу

splatter

[ˈsplætər]

1.

v.i.

хлю́паць

2.

v.t.

мясі́ць гразь; расплю́хваць

3.

n.

хлюпата́ f.