causative
1) які́ спрычыня́е або́ выкліка́е што-н.
2) прычы́нны
causative
1) які́ спрычыня́е або́ выкліка́е што-н.
2) прычы́нны
cause
1) прычы́на
2) наго́да
3) спра́ва
4) судо́вая спра́ва, судо́вы працэ́с
2.спрычыня́ць, быць прычы́най, выкліка́ць
•
- make common cause with
causeway
1) грэ́бля
2) брук -у
1) насла́ць грэ́блю, праве́сьці даро́гу
2) брукава́ць
cause of death
прычы́на сьме́рці
caustic
1) е́дкі, які́ разьяда́е, каўсты́чны
2) е́дкі, зье́длівы, калю́чы, саркасты́чны
е́дкае рэ́чыва
cauterization
прыпяка́ньне
cauterize
1) прыпяка́ць (ра́ну)
2) рабі́ць нячу́лым
caution
1) асьцяро́жнасьць, аба́члівасьць
2) перасьцяро́га
перасьцерага́ць
cautionary
перасьцерага́льны
cautious
асьцяро́жны, аба́члівы