Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz-. ë

approachable

[əˈproʊtʃəbəl]

adj.

1) дасту́пны (пра ме́сца)

2) лёгкадасту́пны

an approachable person — лёгкадасту́пны чалаве́к, згаво́рлівы чалаве́к

approaches

pl.

пе́ршыя кро́кі (да пагадне́ньня), спро́бы -аў pl.

approbate

[ˈæprəbeɪt]

v.t.

ухваля́ць, апрабо́ўваць; зацьвярджа́ць

approbation

[,æprəˈbeɪʃən]

n.

1) ухва́ла f., прыхі́льная ду́мка

2) зацьве́рджаньне n., са́нкцыя, зго́да f.

by approbation — са зго́ды

approbative

[ˈæprəbeɪtɪv]

adj.

1) які́ зацьвярджа́е, афіцы́йна прыйма́е

2) які́ выка́звае зго́ду, ухва́лу

approbatory

[əˈproʊbətɔri]

гл. approbative

appropriate

[əˈproʊpriət]

1.

adj.

адпаве́дны, нале́жны, мэтазго́дны

2. [əˈproʊprieɪt]

v.t.

1) прызнача́ць (для спэцыя́льнае мэ́ты), асыгно́ўваць

2) прысво́йваць, прысабе́чваць

appropriately

[əˈproʊpriətli]

adv.

нале́жна, адпаве́дна

appropriation

[ə,proʊpriˈeɪʃən]

n.

1) прызначэ́ньне, асыгнава́ньне n. (гро́шай)

2) прысво́йваньне, прысабе́чаньне n.

approval

[əˈpru:vəl]

n.

1) ухвале́ньне n.; прыхі́льная ду́мка

He gave his approval to our plan — Ён ухвалі́ў наш плян

2) зго́да f.; зацьве́рджаньне n.

on approval — на зго́ду, на зацьве́рджаньне

3) разгля́д -у m., ацэ́нка f.

to submit for approval — пада́ць на разгля́д