Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’

appearance

[əˈpɪrəns]

n.

1) во́нкавы вы́гляд

2) выступле́ньне n.

to make an appearance in a concert — вы́ступіць на канцэ́рце

first appearance — дэбю́т -у m.

3) паяўле́ньне, зьяўле́ньне n.

4) вы́хад з дру́ку

5) прая́ва, здань f., пры́від -у m.

•

- by all appearances

- judge by appearances

- keep up appearances

- put in an appearance

appease

[əˈpi:z]

v.t.

1) заспако́йваць (апэты́т, жада́ньне)

2) супако́йваць, суціша́ць, суніма́ць (гнеў)

3) саступа́ць (дамага́ньням)

4) улаго́джваць

appeasement

[əˈpi:zmənt]

n.

1) супако́еньне, улаго́джаньне n.

policy of appeasement — палі́тыка ўлаго́джаньня

2) суня́цьце, заспакае́ньне n.

appellant

[əˈpelənt]

1.

n.

апэля́нт -а m. (асаблі́ва ў судзе́)

2.

adj.

які́ апэлю́е, апэляцы́йны

appellate

[əˈpelət]

adj.

апэляцы́йны

appellate court (judge) — апэляцы́йны суд (судзьдзя́)

appellation

[,æpəˈleɪʃən]

n.

1) імя́ n.

2) ты́тул -у, эпітэ́т -у m.

appellative

[əˈpelətɪv]

1.

n.

1) апіса́льнае імя́, назо́ў -ву m

2) агу́льнае імя́

2.

adj.

агу́льны

append

[əˈpend]

v.t.

далуча́ць (як дада́так); дадава́ць

appendage

[əˈpendɪdʒ]

n.

1) дада́так -ку m.

2) Biol. кане́чнасьці

Arms, legs, tails, fins are appendages — Ру́кі, но́гі, хвасты́, пла́ўнікі — кане́чнасьці це́ла

appendant, appendent

[əˈpendənt]

1.

adj.

1) дада́дзены; прычэ́плены

2) Law дапамо́жны, субсыдыя́рны

2.

n.

1) дада́так -ку m.

2) дапамо́жнае пра́ва