knock down
а) зьбіва́ць (з ног), валі́ць
б) разьбіра́ць рэч (для пераво́зкі)
knock down
а) зьбіва́ць (з ног), валі́ць
б) разьбіра́ць рэч (для пераво́зкі)
knock (on) wood
каб не ўрачы́
knock out
а) вы́біць
б) перамагчы́
в) накаўтава́ць
knock the bottom out of
зрабі́ць непрыда́тным; зьнішто́жыць
knock together
зьбіва́ць, рабі́ць сьпе́хам
knoll
малы́ ўзго́рак, узго́рачак -ка
knot
1) ву́зел -ла́
2) бант -а
3) су́вязь
4) на́расьць
5) ву́зел -ла́
6) ця́жкасьць, перашко́да
v.
1) завя́заваць вузло́м
2) зблы́тваць (-ца), заблы́таць (-ца) у вузлы́
3) завя́зваць, рабі́ць фрэ́ндзлі
knotty
1) вузлава́ты
2) заблы́таны, склада́ны
knout
бізу́н -а́
know
v., knew, known,
1) ве́даць, знаць
2) ме́ць ве́ды, уме́ць
3) быць знаёмым з кім
4) уме́ць