infer
(-rr-)
1) рабі́ць высно́ву, высно́ўваць, абгрунто́ўваць; выво́дзіць (рабі́ць высно́ву)
2) падразумява́ць
infer
(-rr-)
1) рабі́ць высно́ву, высно́ўваць, абгрунто́ўваць; выво́дзіць (рабі́ць высно́ву)
2) падразумява́ць
inference
1) рабле́ньне высно́ваў, высно́ўваньне
2) вы́вад -у
inferential
вы́ведзены паво́дле высно́вы
inferior
1) ніжэ́йшы (ста́нам, ра́нгам), падле́глы, падда́ны
2) го́ршага гату́нку; благі́, го́ршы; непаўнацэ́нны
3)
1) падле́глы, падда́ны -ага
2) рэч го́ршае я́касьці
•
- inferior to
- inferiority complex
inferiority
ніжэ́йшая ступе́нь, го́ршы гату́нак; непаўнава́ртасьць, ніжэ́йшасьць
inferiority complex
пачуцьцё непаўнава́ртаснасьці, ко́мплекс ніжэ́йшасьці
inferior to
а) ніжэ́йшы за каго́
б) не такі́ до́бры, як хто, го́ршы за каго́
infernal
пяке́льны; д’я́бальскі
inferno
пе́кла
infertile
1) неўрадлі́вы, неўраджа́йны (по́ле)
2) бяспло́дны