Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’
aehijnoruüvwyé

dissent

[dɪˈsent]

1.

v.i.

1) разыхо́дзіцца ў пагля́дах, не пагаджа́цца

2) не падпарадко́ўвацца пра́вілам паліты́чнага ла́ду або́ рэлі́гіі

2.

n.

1) разыхо́джаньні ў пагля́дах, нязго́да f.

2) адмо́ва паліты́чнага ла́ду або́ рэлі́гіі; дысыдэ́нцтва n.

dissenter

[dɪˈsentər]

n.

1) дысыдэ́нт, апазыцыянэ́р -а m.

2) рэлігі́йны сэкта́нт, раско́льнік -а m.

3) бунта́р -а́ m.

dissertation

[,dɪsərˈteɪʃən]

n.

дысэрта́цыя f.

disservice

[dɪˈsɜ:vɪs]

n.

1) непаслу́га f.

2) шко́да f.

His words did great disservice to the cause — Яго́ сло́вы спрычыні́лі вялі́кую шко́ду спра́ве

dissidence

[ˈdɪsɪdəns]

n.

1) нязго́да f., разыхо́джаньне ў пагля́дах

2) раско́л -у m.

dissident

[ˈdɪsɪdənt]

1.

n.

1) іншаду́мец -ца, дысыдэ́нт -а m.

2) раско́льнік -а m.

2.

adj.

1) які́ не згаджа́ецца

2) іншаду́мны

dissimilar

[dɪˈsɪmɪlər]

adj.

непадо́бны, ро́зны

dissimilarity

[,dɪsɪmɪˈlærəti]

n., pl. -ties.

непадо́бнасьць f.; непадабе́нства n.; ро́зьніца f.

dissimilate

[,dɪˈsɪmɪleɪt]

1.

v.t.

рабі́ць непадо́бным

2.

v.i.

1) станаві́цца непадо́бным

2) дысымілява́цца

dissimulate

[,dɪˈsɪmjəleɪt]

v.t.

прыкі́двацца, уто́йваць