устры́млівацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. устры́мліваюся устры́мліваемся
2-я ас. устры́мліваешся устры́мліваецеся
3-я ас. устры́мліваецца устры́мліваюцца
Прошлы час
м. устры́мліваўся устры́мліваліся
ж. устры́млівалася
н. устры́млівалася
Загадны лад
2-я ас. устры́млівайся устры́млівайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час устры́мліваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

устры́млівацца несов., в разн. знач. возде́рживаться; см. устрыма́цца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

устры́млівацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да устрымацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

устрыма́цца, устры́млівацца

1. sich enthlten* (ад чаго-н. G); entsgen vi (ад чаго-н. D); sich mäßigen, bstand nhmen* (ад чаго-н. von D);

устрыма́цца пры галасава́нні sich der Stmme enthlten*;

2. разм. (адмовіцца ад прапановы) bsagen vi, blehnen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

устрыма́цца, -я́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак., ад чаго.

Стрымаць сябе, адмовіцца ад якога-н. дзеяння.

У. ад спіртных напіткаў.

У. пры галасаванні (не галасаваць ні за, ні супраць).

|| незак. устры́млівацца, -аюся, -аешся, -аецца.

|| наз. устрыма́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

возде́рживаться несов. устры́млівацца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

устрымо́ўвацца несов., см. устры́млівацца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

eschew [ɪsˈtʃu:] v. fml устры́млівацца; пазбяга́ць; асцерага́цца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

абнараўля́ць

‘аблюбоўваць што-небудзь; чакаць, устрымлівацца

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абнараўля́ю абнараўля́ем
2-я ас. абнараўля́еш абнараўля́еце
3-я ас. абнараўля́е абнараўля́юць
Прошлы час
м. абнараўля́ў абнараўля́лі
ж. абнараўля́ла
н. абнараўля́ла
Загадны лад
2-я ас. абнараўля́й абнараўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час абнараўля́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

АНЕ́КСІЯ (ад лац. annexio далучэнне),

захоп адной дзяржавай часткі або ўсёй тэрыторыі інш. дзяржавы, а таксама гвалтоўнае ўтрыманне народнасці ў межах чужой дзяржавы. Анексія — грубае парушэнне міжнар. права. Статут ААН дэкларуе права нацый на самавызначэнне і абавязвае членаў ААН устрымлівацца ад анексіі.

т. 1, с. 365

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)