Verbum

differenzíeren

1. vt дыферэнцы́раваць, адро́зніваць, расчляня́ць

2. ~, sich адмяжо́ўвацца, адмаўля́цца, устры́млівацца

davónbleiben* vi (s) не браць [не прыма́ць] удзе́лу (у чым-н.), устры́млівацца (ад чаго-н.)

enthálten*

1. vt змяшча́ць, утры́мліваць

2. ~, sich устры́млівацца (ад чаго-н.), не рабі́ць (чаго-н.);

sich der Stímme ~ устрыма́цца пры галасава́нні

zurückhalten*

1. vt

1) утры́мліваць, стры́мліваць

2) хава́ць; уто́йваць; не праяўля́ць, затаі́ць (пачуццё);

séine Méinung ~ устрыма́цца ад выка́звання сваёй ду́мкі

3) затры́мліваць;

den Átem ~ затрыма́ць дыха́нне

4) вайск. трыма́ць у резе́рве

2. vi (mit D) устрыма́цца (ад чаго-н.);

mit séinen Gefühlen ~ устрыма́цца ад праяўле́ння сваі́х пачу́ццяў

3. ~, sich

1) трыма́цца ў баку́

2) стры́млівацца, устры́млівацца (ад праяўлення пачуццяў, выказвання думак)