Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
праясне́ннеср.
1. (действие) проясне́ние, просветле́ние; см. праясні́ць 1;
2. (состояние) проясне́ние; просветле́ние; см. праясні́цца 1-4
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
праясне́нне, ‑я, н.
Дзеяннепаводлезнач.дзеясл. праясняць — праясніць; станпаводлезнач.дзеясл. праяснець і праясняцца — праясніцца. Потым паступова пачало прыходзіць праясненне, супакаенне.Васілевіч.«Першую пяцідзёнку чакаецца воблачнае надвор’е з праясненнямі, тэмпература ад 5 да 15 градусаў цеплыні», — прачытаў Антэк на адной з .. [паперак].Зуб.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
праясне́ннен.
1. (надвор’я) Klärung f -, -en, Áufheiterung f -, -en, Áufhellung f -, -en;
з кароткачасо́вымі праясне́ннямі mit kúrzen Áufheiterungen;
паступо́вае праясне́нне die Bewölkerungsauflockerung bis zur Áufheiterung (узвесткахабнадвор’і);
2. (думак) Áufklärung f -, Erléuchtung f -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
праясне́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -е́е; зак.
1. Стаць ясным, чыстым ад хмар.
Неба праяснела.
К вечару праяснела (безас.; распагодзілася).
2. Стаць асэнсаваным, ясным ці спакойным.
Думкі праяснелі.
Твары людзей праяснелі.
|| наз.праясне́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
праясні́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -і́цца; зак.
1. Стаць ясным, праяснець.
Неба праяснілася.
Думкі праясніліся.
2. Стаць свабодным ад няяснасцей.
Справа праяснілася.
|| незак.праясня́цца, -я́ецца.
|| наз.праясне́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
проясне́ниепраясне́нне, -ння ср.;
проясне́ние пого́дыпраясне́нне надво́р’я;
проясне́ние мы́слейпраясне́нне ду́мак;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
clarification[ˌklærəfɪˈkeɪʃn]n.
1.праясне́нне
2. ачышчэ́нне (вадкасці)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ВАН ВЭЙ, Моцзе (699 або 701, г. Таюань, Кітай — 759 або 761),
кітайскі паэт, жывапісец, каліграф і музыкант. Атрымаў канфуцыянскую адукацыю. Служыў пры імператарскім двары. Аўтар паэтычнай пейзажнай лірыкі (цыкл «Рака Ванчуань», вершы «Чырвоныя бабы», «Сцежка сярод акацый» і інш.), твораў на гіст. тэмы («Удава князя Сі», «Бань Цзеюй»). Пачынальнік кіт. манахромнага пейзажнага жывапісу, заснаванага на выкарыстанні танальных магчымасцяў тушы. Выконваў размалёўкі на шоўку і насценныя. У лірычных пейзажах ствараў узвышаныя абагульняльныя вобразы прыроды. Творы захаваліся ў копіях: «Рака пад снегам», «Праясненне пасля снегападу», «Партрэт Фу Шэна з Цзінаня» і інш.