адзіночналі́кавы, ‑ая, ‑ае.
У выразе: адзіночналікавы назоўнік — назоўнік, які ўжываецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адзіночналі́кавы, ‑ая, ‑ае.
У выразе: адзіночналікавы назоўнік — назоўнік, які ўжываецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асімілява́цца, ‑люецца;
1. Прыпадобніцца (прыпадабняцца) да каго‑, чаго‑н.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паро́ша, ‑ы,
Снег, які
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
матэрыялізава́цца, ‑зуецца;
1. Увасобіцца (увасабляцца) у канкрэтныя, рэчыўныя формы.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
множналі́кавы, ‑ая, ‑ае.
У выразе: множналікавы назоўнік — назоўнік, які ўжываецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пафанабэ́рыцца, ‑руся, ‑рышся, ‑рыцца;
Фанабэрыцца некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наўздо́ўж,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нейтралізава́цца, ‑зуецца;
1. Стаць (станавіцца) нейтральным (у 1 знач.).
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прастытуі́равацца, ‑руюся, ‑руешся, ‑руецца;
1. Стаць (станавіцца) прадажным, падкупным.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рафінава́цца, ‑нуецца;
1. Ачысціцца (ачышцацца) ад прымесей.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)