хо́д

‘перамяшчэнне рухомай часткі механізма, велічыня перамяшчэння; змяненне ў сюжэце мастацкага твора; магчымасць дасягнення чаго-н.’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. хо́д хо́ды
Р. хо́ду хо́даў
Д. хо́ду хо́дам
В. хо́д хо́ды
Т. хо́дам хо́дамі
М. хо́дзе хо́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чарпну́ць

‘зачарпнуць, чарпануць каго-небудзь, што-небудзь, чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. чарпну́ чарпнё́м
2-я ас. чарпне́ш чарпняце́
3-я ас. чарпне́ чарпну́ць
Прошлы час
м. чарпну́ў чарпну́лі
ж. чарпну́ла
н. чарпну́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час чарпну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нязда́тны (да чаго) неспосо́бный (к чему)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АКТУА́ЛЬНАСЦЬ,

важнасць, значнасць чаго-н. на гэты момант, сучаснасць, надзённасць (напр., актуальнасць пытання).

т. 1, с. 210

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ДЭФЕ́КТ (лац. defectus),

недахоп чаго-н., загана. Гл., напр., Дэфект мас, Дэфекты металаў.

т. 6, с. 363

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

нажвя́каць

‘нажаваць чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нажвя́каю нажвя́каем
2-я ас. нажвя́каеш нажвя́каеце
3-я ас. нажвя́кае нажвя́каюць
Прошлы час
м. нажвя́каў нажвя́калі
ж. нажвя́кала
н. нажвя́кала
Загадны лад
2-я ас. нажвя́кай нажвя́кайце
Дзеепрыслоўе
прош. час нажвя́каўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

накле́нчыць

‘выпрасіць чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. накле́нчу накле́нчым
2-я ас. накле́нчыш накле́нчыце
3-я ас. накле́нчыць накле́нчаць
Прошлы час
м. накле́нчыў накле́нчылі
ж. накле́нчыла
н. накле́нчыла
Загадны лад
2-я ас. накле́нчы накле́нчыце
Дзеепрыслоўе
прош. час накле́нчыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

напи́тываться

1. (пропитываться) намака́ць; набіра́цца (чаго), наця́гваць (чаго);

2. страд. насыча́цца; намо́чвацца; см. напи́тывать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насме́шничать несов., разг. (над кем, чем) насміха́цца (з каго, чаго), кпіць (з каго, чаго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

настоя́ть​I сов. настая́ць (на чым); (добиться) дамагчы́ся (чаго), дабі́цца (чаго); см. наста́ивать​I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)