базе́даў
[ням. К. Basedow = прозвішча ням. ўрача (1799—1854)];
б-ва хвароба — тое, што і тырэатаксікоз.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гумо́з
(фр. gommose, ад лац. gummi = камедзь)
хвароба раслін, якая заключаецца ў моцным выдзяленні гумі, камедзі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аптэрые́з
(ад а- + гр. pteron = пяро)
хвароба птушак, якая характарызуецца затрымкай або поўным прыпыненнем росту пер’я.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гамо́з
(ад фр. gomme = камедзь)
хвароба раслін, якая выклікаецца неспрыяльнымі ўмовамі асяроддзя, раненнямі, насякомымі і мікраарганізмамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гемаро́й
(гр. haimoirois = крывацёк)
хвароба застою крыві ў прамой кішцы, якая суправаджаецца расшырэннем вен і крывацёкам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
назагеагра́фія
(ад гр. nosos = хвароба + геаграфія)
раздзел медыцынскай геаграфіі, які вывучае заканамернасці тэрытарыяльнага пашырэння хвароб чалавека.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
поліяэнцэфалі́т
(ад гр. polios = шэры + энцэфаліт)
хвароба, якая характарызуецца запаленнем і перараджэннем шэрага рэчыва галаўнога мозгу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
склеро́ма
(гр. skleroma = ушчыльненне)
інфекцыйная хвароба, якая характарызуецца развіццём у слізістай абалонцы дыхальных шляхоў запаленчых зацвярдзенняў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трыхацэфалёз
(ад гр. thriks, -ichos = волас + kephale = галава)
глісная хвароба жывёл і чалавека, якая выклікаецца трыхацэфалідамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трыхіно́з
(н.-лац. trichinosis, ад гр. trichinos = валасяны)
глісная хвароба жывёл і чалавека, якая выклікаецца трыхінамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)