падкі́нуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
1. Кінуць уверх.
2. Закінуць пад што‑н.
3. і
4. і
5. Кідаючы, наблізіць.
6. Употай, тайком падлажыць.
7.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падкі́нуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
1. Кінуць уверх.
2. Закінуць пад што‑н.
3. і
4. і
5. Кідаючы, наблізіць.
6. Употай, тайком падлажыць.
7.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сярэ́дзіна, ‑ы,
1. Месца, прыблізна аднолькава аддаленае ад краёў, канцоў чаго‑н.; цэнтр.
2. Час, прыблізна аднолькава аддалены ад пачатку і канца чаго‑н.
3. Прамежкавая пазіцыя ў чым‑н.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хіста́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
1. Калыхацца, ківацца з боку ў бок.
2. Ківацца пры хадзьбе з боку ў бок.
3. Ківацца ў выніку нетрывалага, ненадзейнага прымацавання да чаго‑н., умацавання ў што‑н. або ў выніку трухлявасці і пад.
4.
5. Быць няўстойлівым, непастаянным; мяняцца.
6.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВУЛКА́Н (ад
геалагічнае ўтварэнне над каналамі і трэшчынамі ў зямной кары, якое ўзнікае ў выніку вывяржэння з глыбінных магматычных ачагоў на паверхню Зямлі лаў і вулканакластычнага матэрыялу. На Зямлі вядома больш за 13
Вывяржэнне вулкана адбываецца, верагодна, пад уздзеяннем гідрастатычных сіл пры пад’ёме магмы праз астэнасферу і літасферу і бурнага выдзялення газаў пры дасягненні магматычнымі расплавамі верхніх гарызонтаў зямной кары.
Прадукты вывяржэння вулкана — вулканічныя газы, вулканічны попел, вулканічныя бомбы, лава, шлакі і
Вывяржэнні вулканаў бываюць працяглымі (ад некалькіх гадоў да стагоддзяў) і кароткачасовымі (некалькі гадзін). Ім папярэднічаюць вулканічныя землетрасенні, акустычныя з’явы, змяненні магнітнага поля Зямлі і саставу фумарольных газаў (
На
Літ.:
Апродов В.А. Вулканы.
Г.У.Зінавенка.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
light
I1) сьвятло́
2) асьвятле́ньне
3) дзённае сьвятло́; сьвіта́нак, зо́лак -ку
4) прасьве́т -у
5) сьветлафо́р -у
6)
сьве́тлы; я́сны
1) запа́льваць
2) асьвятля́ць
4.1) загара́цца, запа́львацца
2) разьясьня́цца
3) сьвяці́ць
4) ажыўля́цца; сьвяці́цца (пра во́чы)
•
- bring to light
- in the light
- see the light
- throw light on
- shed light on
- come to light
II1) лёгкі, лёгенькі
2) нецяжкі́, лёгкі (пра пра́цу); лаго́дны, лёгкі (пра ка́ру)
3) лёгкі, вясёлы
4) нязна́чны
5) ры́хлы, пяшча́ны, лёгкі (пра гле́бу)
6) нямо́цны (пра віно́); нятлу́сты, малакаляры́йны (пра е́жу)
7)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Кайстра́ 1 ’кастра, адходы, якія атрымліваюцца ў выніку перацірання адзеравянелых частак сцябла пры мяцці і трапанні валакністых раслін (лёну, канапель і інш.)’ (
Кайстра́ 2 ’дарожная торба, заплечны мяшок’ (
Кайстра́ 3 ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
закі́нуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
1. Кінуць (звычайна з сілай), каб прадмет аказаўся ў пэўным месцы.
2. Адкінуць, адвесці (частку цела, адзення і пад.) уверх, убок; надаць іншае становішча.
3. Перастаць займацца чым‑н., пакінуць каго‑, што‑н. без догляду; занядбаць.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бу́хнуць 1, ‑ну, ‑неш, ‑не;
1. Утварыць глухі адрывісты гук; грымнуць.
2. Стукнуць, ударыць; стрэліць.
3.
4.
5. Тое, што і бухнуцца.
6. Уліць, усыпаць, укінуць адразу ў вялікай колькасці.
7.
бу́хнуць 2, ‑не;
Пашырацца, павялічвацца ў аб’ёме ад вільгаці; разбухаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тапі́ць 1, таплю, топіш, топіць;
1.
2. Пагружаць у сябе што‑н.
3.
4.
•••
тапі́ць 2, таплю, топіш, топіць;
Награваючы, рабіць мяккім, вадкім; расплаўляць (пра рэчывы, якія лёгка плакацца).
тапі́ць 2, таплю, топіш, топіць;
1. Выкарыстоўваць якое‑н. паліва, каб прывесці паравоз у рух.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тра́сца, ‑ы,
1. Тое, што і ліхаманка, малярыя.
2. Пра што‑н. няпэўнае, невядомае, нядобрае і пад.
3.
4. Ужываецца як лаянкавае слова.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)