цыклі́чны
(ад цыкл)
1) які складае цыкл, адбываецца па цыклах;
2) які мае кальцавую будову, структуру;
ц-ыя злучэнні — арганічныя злучэнні (аліцыклічныя, араматычныя, гетэрацыклічныя), у якіх атамы звязаны ў цыкл (проціл. ацыклічны).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эпі́чны
(гр. epikos)
1) які мае адносіны да эпасу, напісаны ў жанры эпасу, з’яўляецца эпасам (напр. э. твор);
2) уласцівы эпасу (напр. э. стыль);
3) перан. велічна-спакойны, вытрыманы (напр. э. тон).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
бракава́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад бракаваць.
2. у знач. прым. Які мае дэфекты. Бракаваныя вырабы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
брыклі́вы, ‑ая, ‑ае.
Разм. Які мае звычку, схільнасць брыкацца. Орлік сапраўды быў благім канём: куслівым і брыклівым. Сіняўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бюракраты́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да бюракратызму, да бюракратыі, уласцівы ім. Бюракратычны лад. Бюракратычныя адносіны да наватарства.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бялі́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да бялення. // Які служыць для бялення. Бялільны раствор. Бялільная сода. Бялільны чан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вадзі́цельскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да вадзіцеля. Не адчуваецца ў.. [Бачуры] вадзіцельскай упэўненасці, лёгкасці, вядзе машыну напружана. Краўчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вае́нна-марскі́, ‑ая, ‑ое.
Які мае адносіны да вядзення вайны на моры. Ваенна-марскія сілы. Ваенна-марская база.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
венецыя́нскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да Венецыі. Венецыянскія каналы.
•••
Венецыянскае акно гл. акно.
Венецыянскае шкло гл. шкло.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вузкарадко́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сяўбы, пасеву сельскагаспадарчых культур з паменшаным міжрадкоўем. Вузкарадковая сяўба. Вузкарадковая сеялка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)