Verbum

со́ваць

1. stécken vt;

со́ваць рукі́ ў кішэ́ні die Hände in die Táschen stécken;

2. (непрыкметна даваць што-н.) zústecken vt, únbemerkt hinéinstecken [hinéinschieben*];

3. (рухаць чым-н.) rücken vt;

пасу́нуць што-н. да сцяны́ etw. an dieWánd rücken;

◊

усю́ды со́ваць свой нос séine Náse in álles [überall] hinéinstécken

вымага́ць

1. (патрабаваць, мець патрэбу ў чым-н.) erfórdern vt; bedürfen vi (чаго-н. G);

2. разм. (дамагацца шантажом) erpréssen vt; ábpressen vt;

вымага́ць гро́шы ў каго-н. von j-m Geld erpréssen;

вымага́ць дазна́нне ў каго-н. j-m ein Geständnis ábnötigen, von j-m ein Geständnis erzwíngen*

хвалі́цца sich rühmen (усхваляцца); práhlen vi; gróßtun* аддз. vi, dícktun аддз. vi (разм.); sich brüsten (ганарыцца); renommíeren vi (выхваляцца, пускаць пыл у вочы);

хвалі́цца чым-н. mit etw. (D) práhlen;

не хва́лячыся [калі́ не хвалі́цца] óhne Ánmaßung; óhne zu renommíeren [zu práhlen];

гэ́тым ён не ста́не [не бу́дзе] хвалі́цца damit wird er sich nicht brüsten

замяні́ць, замяня́ць

1. ersétzen vt (кім-н., чым-н. durch A); áustauschen vt, áuswechseln vt (дэталь);

замяні́ каго-н. (на рабоце) für j-n (in der Árbeit) éinspringen*;

ён замяні́ў яму ба́цьку er ersétzte ihm den Váter;

2. (падмяніць) éintauschen vt, úmtauschen vt (на што-н. gégen A)

падчапі́ць

1. (зачапіць, прычапіць) ánhaken vt (да чаго-н. an A);

2. разм. (набыць) sich (D) ánschaffen; áufgabeln vt (каго-н.);

дзе ты падчапі́ла яго́? разм. wo hast du ihn denn áufgegabelt?;

3. перан. разм. (сказаць што-н. з’едлівае) nécken vt (чым-н. mit D); hänseln vt (пакепліваць)

пашкадава́ць

1. (каго-н.) bemítleiden vt, Mítleid háben (mit D);

2. (аб чым-н.) bedáuern vt;

ніхто́ аб гэ́тым не пашкаду́е níemand wird das bedáuern; es wird kein Hahn danách krähen (разм.);

ты яшчэ́ аб гэ́тым пашкаду́еш du wirst das noch bedáuern, es wird dir noch leid tun*

выйграва́ць, вы́йграць

1. gewínnen* vt;

выйграва́ць па́ртыю ў каго-н. gégen j-n gewínnen*;

выйграва́ць спра́ву юрыд. éinen Prozéss gewínnen*;

2. (мець карысць) gewínnen* vt, vi; éinen Gewínn [éinen Vórteil] háben;

выйграва́ць на чым-н. éinen Vórteil aus etw. (D) schlágen*; Gewínn aus etw. (D) zíehen*;

выйграва́ць час Zeit gewínnen*

канча́ць разм.

1. énden vt, beéndigen vt; vollénden vt (завяршыць); schlíeßen* vt; áufhören vi (inf + zu) (закончыць);

канча́ць з чым-н. mit etw. (D) Schluss máchen;

канча́ць рабо́ту [зме́ну] (на заводзе) Féierabend máchen;

2. (навуч. установу) absolvíeren [-´vi:-] vt, beénden vt;

◊

дрэ́нна [ке́пска] канча́ць schlecht [böse, schlimm] énden [áusgehen*], ein schlímmes Énde néhmen*