та́йны, ‑ая, ‑ае.
1. Які з’яўляецца тайнай для каго‑н., які скрываецца ад іншых, вядомы нямногім.
2. Загадкавы, таямнічы.
3. Звязаны з сакрэтнасцю.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Verbum
анлайнавы слоўніктужы́ць, тужу, тужыш, тужыць;
1. Сумаваць, маркоціцца.
2. Нудзіцца, быць ахопленым сумам.
3. Гараваць, знаходзіцца ў стане смутку, перажываць якое‑н. няшчасце.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЛЕНІНГРА́ДСКАЯ БІ́ТВА 1941—44,
баявыя дзеянні
Літ.:
Битва за Ленинград, 1941—1944.
Краснознаменный Балтийский флот в битве за Ленинград, 1941—1944 гг.: [Сб.
Еругин Н.П. О тех, кто выстоял:
Адамович А., Гранин Д. Блокадная книга. 5 изд.
В.А.Юшкевіч, У.Я.Калаткоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛІ́РЫКА (ад
адзін з трох родаў літаратуры (побач з эпасам і драмай), які адлюстроўвае рэчаіснасць праз суб’ектыўнае выяўленне пачуццяў і перажыванняў аўтара. Прадмет Л. — духоўнае жыццё чалавека, свет яго ідэй і эмоцый. Л. — аповяду аповеду* пра пэўныя падзеі, ні драме з яе скразным канфліктна напружаным дзеяннем. Лірычныя элементы можна знайсці ў эпічных і
Найб.
Першым выдатным
Літ.:
Гніламёдаў У.В.Лірыка // Сучасная беларуская паэзія.
Поспелов Г.Н. Лирика.
Ярош М.Р., Бечык В.Л. Беларуская савецкая лірыка.
Шпакоўскі І.С. Тыпізацыя ў лірыцы: Формы і сродкі
В.П.Рагойша.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пятля́, ‑і́;
1. Частка вяроўкі, шнура, ніткі і пад., складзеная кальцом і завязаная так, што канцы яе можна зацягнуць.
2. Лінія, крутавы рух у выглядзе замкнутай або паўзамкнутай крывой.
3. Кальцо з нітак, якое ўтвараецца пры вязанні.
4. Тое, што і сіло.
5. Праразная адтуліна ў адзежы для зашпільвання (гузіка, запінкі і пад.).
6. Дзве металічныя планкі на шарніры, якія служаць для прымацавання дзвярэй, вокнаў і пад.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
губля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе;
1. Пазбаўляцца чаго‑н., пакідаючы, забываючы дзе‑н. па няўважлівасці.
2. Марна траціць што‑н. дарагое, каштоўнае.
3. Пазбаўляцца часткова або поўнасцю якіх‑н. уласцівасцей, якасцей, стану.
4. Збівацца з чаго‑н., страчваць што‑н.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дагна́ць, ‑ганю, ‑гоніш, ‑гоніць;
1. Параўняцца з кім‑, чым‑н., што рухаецца наперадзе; нагнаць.
2. Прыгнаць куды‑н., у якое‑н. месца.
3. Падагнаць, наладзіць як трэба.
4. Давесці што‑н. распачатае да канца або да пэўнай мяжы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ажы́ць, ажыву, ажывеш, ажыве; ажывём, ажывяце;
1. Вярнуцца да жыцця; зноў стаць жывым, аджыць.
2. Абудзіцца з надыходам вясны, аджыць, зазелянець.
3.
4.
5. Напоўніцца жыццём, рухам, дзейнасцю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абарва́ць 1, ‑рву, ‑рвеш, ‑рве; ‑рвём, ‑рвяце;
1. Зрываючы, вызваліць што‑н. ад чаго‑н.
2. Моцна нацягнуўшы, разарваць; адарваць частку чаго‑н. або поўнасцю што‑н. ад чаго‑н.
3.
4.
5.
6. Пашкодзіць, разарваць кусаючы; абкусаць.
•••
абарва́ць 2, ‑рве;
Апухнуць і нагнаіцца; нарваць вакол.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абве́сці, ‑вяду, ‑вядзеш, ‑вядзе; ‑вядзём, ‑ведзяце;
1.
2.
3. Водзячы каго‑н., пабыць у многіх месцах.
4.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)