Парушы́на ’маленькая часцінка чаго-небудзь; парушынка’. Дыял. таксама парашы́на. Ад porchъ (гл. порах) з суф. адзінкавасці ‑ina; ‑у‑, відавочна,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Парушы́на ’маленькая часцінка чаго-небудзь; парушынка’. Дыял. таксама парашы́на. Ад porchъ (гл. порах) з суф. адзінкавасці ‑ina; ‑у‑, відавочна,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Па́хі ’выемка ў дошках’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перацьме́ць (піряцьмець) ’перагарэць без агню: пражыць ціха’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Плавы́ ’дзірвановы зараснік у возеры, які складаецца з розных раслін, нават з лазняку, —
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
По́чарадзь, пдчырэдь ’чарга пасвіць кароў’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пустагало́вак ’бесталковы чалавек’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Путры́ш ’шворан’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Разбіва́нка ’амлет’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Траі́ ’тры’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ёўкнуць ’шуснуць, праваліцца
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)