2. Месца, якое правалілася. Вось ужо відаць шырокі чорны правал ля падножжа гары.Арабей.Нягледзячы на тое, што правал у лежаку пагражаў пажарам, санітар і вухам не вёў: ёсць гаспадар, пан Тарбецкі, — няхай ён і правіць.Колас.
3. Тое, што і праём. Дамы ашчэрваліся чорнымі праваламі вокан.Асіпенка.[Рыгорка] знікаў у правале расчыненых дзвярэй.Дуброўскі.
4.перан. Поўная няўдача ў якой‑н. справе. Шкода не толькі волі, жыцця, а шкода і правалу той работы, якую даручыла яму партыя.Колас.// Раскрыццё (падпольнай арганізацыі). Пасля правалу арганізацыі бацьку майму прыйшлося доўга хавацца.Гарэцкі.// Нездавальняючая адзнака на экзамене.
5.перан. Адсутнасць яснага ўспрымання ўсяго, што акружае (пры некаторых хваробах, моцным ап’яненні). Як фарсіравалі рэчку — помніць [Баталаў], як абганялі абоз на шашы — таксама. А далей — правал.Асіпенка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Páukef -, -n
1) муз. літа́ўры
2) разм. про́паведзь, каза́нне, настаўле́нне;
j-méine ~ hálten* чыта́ць каму́-н. ната́цыю;
◊
auf die ~ háuen* падыма́ць шум;
mit ~n und Trompéten bei der Prüfung dúrchfallen* з трэ́скам правалі́цца на экза́мене
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
утапі́цца, утаплюся, утопішся, утопіцца; зак.
1. Загубіць сваё жыццё, кінуўшыся ў ваду. Некалі адна дзяўчына з нашай вёскі не вытрымала, што яе каханага ажанілі з другой, і ўтапілася.Карпюк.
2. Патануць у вадзе пад уздзеяннем сілы цяжару. Лодка ўтапілася.// Загінуць у вадзе. [Людзі:] — Кажуць, што ледзь сам [хлопчык] не ўтапіўся, бедны... Не ўмеў добра плаваць, а кінуўся на выручку.Кулакоўскі.//Праваліцца ў што‑н. мяккае, пушыстае, пухкае. І ўтапілася, укрылася глыбока ў валок Ганначка, сорамна неяк стала, што зманіла матцы.Нікановіч.Апошнія снапы Андрэй падкінуў пад ногі — стаяў пасярод воза; яны ўтапіліся, што ў яму, задраўшыся ўверх камлямі.Пташнікаў./уперан.ужыв.У вочы [Алесі] глянеш — так і ўтопішся ў іх бездані.Васілевіч.//Разм. Стаць нябачным, схавацца ў якой‑н. вельмі прасторнай, шырокай адзежы. Максім, гледзячы на тое, як Толя ўтапіўся ў яго вялікай кашулі, засмяяўся, нібы набраўшы ў рот вады.Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
upaść
Iзак.
1. упасці; зваліцца; паваліцца;
2. заняпасці;
3. апусціцца; пасці;
4.праваліцца; рухнуць;
projekt upadł — праект праваліўся;
upaść na głowę разм. з глузду з’ехаць; здурнець; звар’яцець
IIзак.
раскарміць, адкарміць, упасвіць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
сквозьпредлог с вин. праз (што); скрозь (што);
пробира́ться сквозь толпу́ прабіра́цца праз (скрозь) нато́ўп;
я был гото́в сквозь зе́млю провали́ться я быў гато́вы скрозь зямлю́правалі́цца;
◊
смотре́ть сквозь па́льцы глядзе́ць праз па́льцы;
сказа́ть сквозь зу́бы сказа́ць праз зу́бы;
смотре́ть сквозь при́зму глядзе́ць праз пры́зму;
смотре́ть сквозь ро́зовые очки́ глядзе́ць праз ружо́выя акуля́ры.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
schämen, sich (G, vor D) саро́мецца (чаго-н., каго-н.);
sich éiner Sáche (G) wégen [hálber] ~ саро́мецца чаго́-н.;
er schämte sich in Grund und Bóden [zu Tóde, in die Érde hinéin] ён гато́ў быў скрозь зямлю́правалі́цца ад со́раму;
sich in die Séele hinéin ~ саро́мецца да глыбіні́ душы́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
zapaść się
zapa|ść się
зак. абрынуцца; праваліцца; паглыбіцца;
~dł się sufit — абвалілася столь;
podłoga się ~dła — падлога правалілася;
jakby pod ziemię się ~dł — прапаў, як у процьму ўпаў; як праз зямлю праваліўся; як перуном спаліла
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
по́спехм.
1. Erfólg m -(e)s, -e, Fórtschritt m -(e)s, -e; Gelíngen n -s (удача);
зы́чу [жада́ю] Вам по́спеху! ich wünsche Íhnen viel Erfólg!;
мець по́спех Erfólg háben; gut ábschneiden* (разм.);
карыста́цца по́спехам Zúspruch háben (прадакладі г. д.);
не мець по́спеху kéinen Erfólg háben; dúrchfallen*vi (s) (праваліцца);