по́спех м.

1. Erfólg m -(e)s, -e, Fórtschritt m -(e)s, -e; Gelíngen n -s (удача);

зы́чу [жада́ю] Вам по́спеху! ich wünsche Íhnen viel Erfólg!;

мець по́спех Erfólg háben; gut ábschneiden* (разм.);

карыста́цца по́спехам Zúspruch háben (пра даклад і г. д.);

не мець по́спеху kéinen Erfólg háben; dúrchfallen* vi (s) (праваліцца);

2. (дасягненне) Léistung f -, -en; Erfólg m;

дамагчы́ся зна́чных по́спехаў bedéutende Erfólge erzíelen;

рабі́ць по́спехі Fórtschritte máchen, vórwärts kómmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)