unload

[ʌnˈloʊd]

v.t.

1) выгружа́ць, выма́ць, выно́сіць груз

2) разгружа́ць, разладо́ўваць (ваго́н, карабе́ль)

3) збыва́ць, вызваля́цца (ад цяжко́га, непрые́мнага)

4) разраджа́ць (стрэ́льбу, гарма́ту)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cierpieć się

незак. ужываецца толькі з адмоўем;

nie cierpieć się — не выносіць; вельмі не любіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

linen [ˈlɪnɪn] n.

1. палатно́ (ільняное)

2. бялі́зна (асабліва пасцельная і сталовая)

♦

wash one’s dirty linen in public мыць бру́дную бялі́зну на лю́дзях; ≅ выно́сіць сме́цце з ха́ты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

неабстраля́ны і неабстрэ́лены, ‑ая, ‑ае.

Які не быў у баях, не прывык да стральбы. Ядловец сённяшнюю аперацыю лічыў не вельмі сур’ёзнай, і на выкананне яе маглі ісці неабстраляныя хлопцы. Федасеенка. Вартавы, малады, неабстраляны яшчэ баец, зябка ўздрыгваючы, спыніў .. [веставога] на ўскрайку лесу. Асіпенка. Старшыня выносіць хлеб і сала, Выдае па норме канцэнтрат, І дарэчы ўспомніць, як бывала, Сам быў неабстрэлены салдат. Прыходзька.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перапо́ўніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., каго-што.

Напоўніць, запоўніць звыш меры. Перапоўніць балон газам. Перапоўніць засекі збожжам. □ Шумны і бесклапотны натоўп перапоўніў.. тэатр. Мікуліч. // перан. Поўнасцю ахапіць, празмерна напоўніць якімі‑н. пачуццямі, перажываннямі і пад. Крыўда і пакуты перапоўнілі Міхаськаву цярплівасць. Якімовіч. Крывавая трагедыя ў Рассеках узварухнула, перапоўніла жахам навакольныя вёскі. Асіпенка.

•••

Перапоўніць чашу (цярпення) — пазбавіць сіл, магчымасці цярпець, выносіць што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Суддзя́ ’службовая асоба ў судзе, якая выносіць прыгавор’, ’чалавек, які выказвае суджэнне, думку’ (ТСБМ, Байк. і Некр., Шымк. Собр.), судзья́, судзя́ ’суддзя; хто знеслаўляе, ганьбіць’ (Сл. ПЗБ), судзья́ ’суддзя’ (ТС), ст.-бел. судья ’тс’ (XIV ст., КГС). Укр. суддя́, рус. судья́, стараж.-рус. судіꙗ, суди, судии, ст.-польск. sędziá, чэш. sudí, серб.-харв. су́дија, славен. sọdij, балг. съдия́, макед. судија, ст.-слав. сѫди, сждии. Прасл. *sǫdьji — назва выканаўцы дзеяння ад *sǫditi, гл. судзіць (Борысь, 542).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

abominate

[əˈbɑ:mɪneɪt]

v.t.

1) гі́дзіцца; адчува́ць агі́ду; ненаві́дзець

to abominate unfairness — ненаві́дзець несправядлі́васьць

2) не цярпе́ць, не выно́сіць

She abominates hot weather — Яна́ ня це́рпіць гарачыні́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

противоре́чие ср.

1. супярэ́чнасць, -ці ж.;

вну́треннее противоре́чие уну́траная супярэ́чнасць;

2. (возражение) пярэ́чанне, -ння ср.;

он не те́рпит противоре́чий ён не выно́сіць пярэ́чанняў;

дух противоре́чия дух пярэ́чання;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

fórtbringen*

1. vt

1) выно́сіць; выво́зіць; выво́дзіць

2) выво́дзіць (плямы)

2. ~, sich перабіва́цца, прако́рмлівацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

decision

[dɪˈsɪʒən]

n.

1) рашэ́ньне n., пастано́ва f.

The judge gives a decision — Судзьдзя́ выно́сіць пастано́ву

2) стано́ўкасьць, нава́жанасьць, сто́йкасьць f.

a man of decision — рашу́чы чалаве́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)