Ке́рхаць2 ’пра малое дзіця, якое плача, голас падае, есці хоча’ (КЭС, лаг.). Магчыма, кантамінацыя кіркаць (гл.) і перхаць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ладзга́н ’пра малое дзіця, якое соваецца, лазіць куды не трэба’ (зэльв., Сцяц.). Балтызм, параўн. літ.lazgus ’гаваркі, ветлівы, далікатны’, lazgełi ’моцна гаварыць’, ’віцца, развівацца’ (Лаўчутэ, Балтызмы, П7).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
бяззу́бы, ‑ая, ‑ае.
Які не мае зубоў. Ад ... голасу [Васілёвай жонкі] прачнулася дзіця, закугакала, пацешна зморшчыўшы носік, раскрываючы ружовы бяззубы рот.Асіпенка.[Старая] смяялася бяззубым ротам, часта моргала вачамі і радасна ківала сівой галавой.Дуброўскі.//перан. Непрынцыповы, пазбаўлены вастрыні. Бяззубая крытыка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
двухгадо́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Працягласцю ў два гады. Двухгадовая адсутнасць. Двухгадовае навучанне.
2. Узростам у два гады. Двухгадовае дзіця.
3. Які патрабуе для поўнага развіцця двух вегетацыйных перыядаў і адмірае пасля выспявання насення. Морква і капуста — двухгадовыя расліны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ру́мзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Разм. Перарывіста і надакучліва плакаць. — Гу-гу-гу! — румзаў бедны хлопчык, прыпаўшы да скуркі тварам.Гарэцкі.Дзіця бясконца румзала, цягнула, як лера, брыкалася, а .. [жанчына] то ўгаворвала, то гушкала яго, то спакушала цукеркаю.Карпаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шчабяту́н, ‑бетуна, м.
Разм.
1. Птушка-самец, якая ўвесь час, не змаўкаючы, шчабеча.
2.перан. Той, хто многа, безупынку гаворыць. Дзядзька Антось узяў дзіця да сябе. Пад крысом кажуха, у люты мароз, занёс дзядзька шчабетуна ў лагер.Сачанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
chick
[tʃɪk]
n.
1) куранё, кураня́n.
2) птушанё n.
3) дзіця́n.
4) Sl. дзяўчы́на f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
doting
[ˈdoʊtɪŋ]
adj.
улю́блены, які́ лю́біць церазь ме́ру
a doting mother — ма́ці, яка́я празь ме́ру пе́сьціць дзіця́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
grandmother
[ˈgræn,mʌðər]1.
n.
1) ба́бка, бабу́ля, бабу́лька f.
2) праро́дзічка f.
2.
v.t.
пе́сьціць, дагляда́ць (дзіця́)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Gyrat rependo prius infans quam gradiendo
Дзіця павінна поўзаць перш, чым пачне хадзіць.
Ребёнок должен ползать прежде, чем начнёт ходить.
бел. Не пастаяўшы на парозе, не сядзеш у кут.
рус. Всему своё время. Всякому овощу своё время. Не всё сразу. Всему свой черёд.
фр. Tout a son temps (Всему своё время).
англ. A child must first creep, then go (Ребёнок должен сначала научиться ползать, а потом ходить).
нем. Jedes Ding hat seine Zeit (Каждой вещи своё время).
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)