суправі́цельніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
суправі́цельніца |
суправі́цельніцы |
| Р. |
суправі́цельніцы |
суправі́цельніц |
| Д. |
суправі́цельніцы |
суправі́цельніцам |
| В. |
суправі́цельніцу |
суправі́цельніц |
| Т. |
суправі́цельніцай суправі́цельніцаю |
суправі́цельніцамі |
| М. |
суправі́цельніцы |
суправі́цельніцах |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
супрацьло́дачнік
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
супрацьло́дачнік |
супрацьло́дачнікі |
| Р. |
супрацьло́дачніка |
супрацьло́дачнікаў |
| Д. |
супрацьло́дачніку |
супрацьло́дачнікам |
| В. |
супрацьло́дачніка |
супрацьло́дачнікаў |
| Т. |
супрацьло́дачнікам |
супрацьло́дачнікамі |
| М. |
супрацьло́дачніку |
супрацьло́дачніках |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
суразмо́ўніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
суразмо́ўніца |
суразмо́ўніцы |
| Р. |
суразмо́ўніцы |
суразмо́ўніц |
| Д. |
суразмо́ўніцы |
суразмо́ўніцам |
| В. |
суразмо́ўніцу |
суразмо́ўніц |
| Т. |
суразмо́ўніцай суразмо́ўніцаю |
суразмо́ўніцамі |
| М. |
суразмо́ўніцы |
суразмо́ўніцах |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
суро́чаная
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
суро́чаная |
суро́чаныя |
| Р. |
суро́чанай |
суро́чаных |
| Д. |
суро́чанай |
суро́чаным |
| В. |
суро́чаную |
суро́чаных |
| Т. |
суро́чанай суро́чанаю |
суро́чанымі |
| М. |
суро́чанай |
суро́чаных |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сурына́мка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сурына́мка |
сурына́мкі |
| Р. |
сурына́мкі |
сурына́мак |
| Д. |
сурына́мцы |
сурына́мкам |
| В. |
сурына́мку |
сурына́мак |
| Т. |
сурына́мкай сурына́мкаю |
сурына́мкамі |
| М. |
сурына́мцы |
сурына́мках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сурэда́ктар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сурэда́ктар |
сурэда́ктары |
| Р. |
сурэда́ктара |
сурэда́ктараў |
| Д. |
сурэда́ктару |
сурэда́ктарам |
| В. |
сурэда́ктара |
сурэда́ктараў |
| Т. |
сурэда́ктарам |
сурэда́ктарамі |
| М. |
сурэда́ктару |
сурэда́ктарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
схала́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
схала́стка |
схала́сткі |
| Р. |
схала́сткі |
схала́стак |
| Д. |
схала́стцы |
схала́сткам |
| В. |
схала́стку |
схала́стак |
| Т. |
схала́сткай схала́сткаю |
схала́сткамі |
| М. |
схала́стцы |
схала́стках |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сыпнатыфо́зная
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
сыпнатыфо́зная |
сыпнатыфо́зныя |
| Р. |
сыпнатыфо́знай |
сыпнатыфо́зных |
| Д. |
сыпнатыфо́знай |
сыпнатыфо́зным |
| В. |
сыпнатыфо́зную |
сыпнатыфо́зных |
| Т. |
сыпнатыфо́знай сыпнатыфо́знаю |
сыпнатыфо́знымі |
| М. |
сыпнатыфо́знай |
сыпнатыфо́зных |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сябро́вачка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сябро́вачка |
сябро́вачкі |
| Р. |
сябро́вачкі |
сябро́вачак |
| Д. |
сябро́вачцы |
сябро́вачкам |
| В. |
сябро́вачку |
сябро́вачак |
| Т. |
сябро́вачкай сябро́вачкаю |
сябро́вачкамі |
| М. |
сябро́вачцы |
сябро́вачках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сяго́летка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сяго́летка |
сяго́леткі |
| Р. |
сяго́леткі |
сяго́летак |
| Д. |
сяго́летцы |
сяго́леткам |
| В. |
сяго́летку |
сяго́летак |
| Т. |
сяго́леткай сяго́леткаю |
сяго́леткамі |
| М. |
сяго́летцы |
сяго́летках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)