Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
doting
[ˈdoʊtɪŋ]
adj.
улю́блены, які́ лю́біць церазь ме́ру
a doting mother — ма́ці, яка́я празь ме́ру пе́сьціць дзіця́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
grandmother
[ˈgræn,mʌðər]1.
n.
1) ба́бка, бабу́ля, бабу́лька f.
2) праро́дзічка f.
2.
v.t.
пе́сьціць, дагляда́ць (дзіця́)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Gyrat rependo prius infans quam gradiendo
Дзіця павінна поўзаць перш, чым пачне хадзіць.
Ребёнок должен ползать прежде, чем начнёт ходить.
бел. Не пастаяўшы на парозе, не сядзеш у кут.
рус. Всему своё время. Всякому овощу своё время. Не всё сразу. Всему свой черёд.
фр. Tout a son temps (Всему своё время).
англ. A child must first creep, then go (Ребёнок должен сначала научиться ползать, а потом ходить).
нем. Jedes Ding hat seine Zeit (Каждой вещи своё время).
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
Найдзён ’знайдыш, пазашлюбнае дзіця’, ’падкідыш’ (Нас., ТС), найдзёна ’тс’ (пра дзяўчынку) (Нас., ТС), а таксама найдзёнок, найдзённік. Пры наяўнасці субстантываванага прыметніка найдзёны і словазлучэння найдзёнэ дзіця ’пазашлюбнае дзіця’ (ТС) лёгка ўявіць працэс утварэння назоўнікаў шляхам семантычнага згортвання. У выніку аналагічных працэсаў узніклі рус.найден, найдёна ’тс’, чэш.дыял.naj deny ’тс’, славен.najdenec, najdenik ’тс’, балг.Найден (імя ўласнае), найдено дете ’знайдыш’, што магчыма, дае падставы для рэканструкцыі прасл.*nai̯dьnъ, субстантываванага прыметніка, адносна семантыкі якога можна выказаць наступныя меркаванні: хутчэй за ўсё першаснае значэнне было ’знойдзены’, што мела засцерагальную функцыю ў адносінах да дзіцяці. Машынскі піша пра падаванне імені ’знайдыша’ ў Балгарыі (уласныя імёны Найден, Найда), што мае на мэце абмануць злыя сілы, якія не спрыяюць патомству пэўнай сям’і (Kultura, II, 1, 277). Гл. най ці, найціся.
Парадзі́ха ’жанчына, якая раджае або толькі што нарадзіла дзіця’, дыял. таксама параду́ха, паражані́ца, паражы́ля, паражы́лля. Дэрываты з рознымі суфіксамі ад парадзі́ць, паража́ць, прэфіксальных дзеясловаў ад радзі́ць, ража́ць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
recalcitrant2[rɪˈkælsɪtrənt]adj.fml
1. непако́рны, непако́рлівы, непаслухмя́ны;
a recal citrant child непаслухмя́нае дзіця́
2. непада́тлівы, непада́тны;
recalcitrant forms of disease фо́рмы хваро́бы, які́я не паддаю́цца лячэ́нню
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
1. Даглядаць дзіця. — З намі жыла мая маці. Днём яна няньчылася з дзіцем.Васілевіч.Прыйдзе [муж] дахаты змардаваны, павячэрае і лажыцца спаць.. А [жонка] прадзе ды з дзяцьмі няньчыцца.Чарнышэвіч.
2.перан.Разм. Празмерна клапаціцца аб кім‑, чым‑н., аддаваць многа ўвагі каму‑, чаму‑н.; вазіцца. Дактары.. [чалавека] з рук не выпускалі. І прафесары і акадэмікі няньчыліся з ім.Паслядовіч.// Гуляць, забаўляцца. [Марына] няньчылася з.. [мопсам], нібы малое дзіця з лялькай, ад душы смяялася з яго забаўных выхадак і нават размаўляла з ім, як з чалавекам.Шахавец.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кво́лы, -ая, -ае.
1. Фізічна слабы, хваравіты.
Кволае дзіця.
Кволае здароўе.
2. Далікатны, маладзенькі, які слаба развіваецца (пра расліны, грыбы і пад.).
Кволыя парасткі.
Кволыя сыраежкі.
3. Невялікі па сіле, інтэнсіўнасці, напружанасці.
К. голас.
К. плач.
4. Недастаткова моцны; нетрывалы.
Кволае крэсла.
5.перан. Нязначны, малы.
Кволыя спадзяванні.
|| наз.кво́ласць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)