РЭПАТРЫЯ́ЦЫЯ (ад позналац. repatriatio вяртанне на радзіму),
вяртанне ў краіну паходжання ці грамадзянства асоб, якія апынуліся па-за яе межамі ў выніку розных
На Беларусі першы значны працэс Р. адбываўся пасля заканчэння 1-й
Літ.:
Снапкоўскі У.Е. Знешнепалітычная дзейнасць Беларусі, 1944—1953
Земсков В.Н. Репатриация советских граждан и их дальнейшая судьба (1944—1956
У.Е.Снапкоўскі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
апо́шні, ‑яя, ‑яе.
1. Які знаходзіцца на самым канцы чаргі, шэрагу падобных прадметаў, з’яў.
2. Адзіны, астатні.
3. Які адбыўся непасрэдна перад чым‑н.
4. Канчатковы, рашаючы, заключны.
5. Вышэйшы, крайні.
6. Самы нязначны з усіх падобных; дрэнны.
7. Гэты,
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ро́ўны, ‑ая, ‑ае.
1. Просты, прамы, без выгібаў.
2. Гладкі, без упадзін і ўзгоркаў.
3. Аднолькавы, пастаянны ў якіх‑н. адносінах на працягу якога‑н. часу, якой‑н. адлегласці.
4.
5.
6. Які знаходзіцца на адной лініі з кім‑, чым‑н. (па вышыні, глыбіні і пад.).
7. Які мае аднолькавыя з кім‑н. правы, становішча, значэнне.
8. Які дакладна адпавядае чаму‑н. па велічыні, мае пэўную велічыню.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сляза́, ‑ы́;
1.
2. Адна кропля такой вадкасці.
3.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цень, ‑ю,
1. Прастора, заслоненая чым‑н. ад сонца.
2. Цёмны адбітак прадмета на чым‑н., пры ўмове асвятлення з процілеглага боку.
3.
4. Невыразныя ў цемры абрысы постаці, фігуры каго‑н.
5. Пра каго‑н. вельмі аслабленага, худога.
6.
7. Здань, дух мерцвяка.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чапля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца;
1. Кранаць, датыкацца, зачэпліваючы што‑н.
2. Хапацца, трымацца за што‑н.
3.
4.
5. Прымацоўвацца адзін да аднаго; злучацца, счэплівацца.
6.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ка́верт ’невялікая глыбокая яма з вадой на лузе’, ’лужына, роў’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Кагане́ц ’свяцільня’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
dead2
1. мёртвы; загі́нуўшы;
a dead body мярцвя́к, труп;
a dead language мёртвая мо́ва
2. неадушаўлёны; нежывы́;
dead matter нежыва́я матэ́рыя
3. зняме́лы, здранцве́лы; зацёклы;
4. по́ўны, абсалю́тны;
be a dead loss быць стра́тным; быць няўда́лым;
come to a dead stop спыні́цца як скамяне́лы;
dead certainty по́ўная ўпэ́ўненасць;
in a dead faint у глыбо́кай непрыто́мнасці;
in dead earnest зусі́м сур’ёзна;
5. вы́карыстаны;
a dead match вы́карыстаная запа́лка
6. : go dead;
♦
dead men tell no tales мёртвыя маўча́ць;
more dead than alive ні жывы́ ні мёртвы/ледзь жывы́;
over my dead body
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
аста́цца, астануся, астанешся, астанецца; астанемся, астаняцеся;
1. Пабыць яшчэ нейкі час дзе‑н.; не пакінуць якога‑н. месца.
2.
3. Не перастаць быць якім‑н., кім‑н., знаходзіцца ў якім‑н. стане.
4. Аказацца, апынуцца ў якой‑н. ролі, стане, становішчы і пад.
5. Аказацца ззаду, адстаць.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)