транслі́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., што.
Перадаць (перадаваць) аўдыё- і відэаінфармацыю па радыё або па тэлебачанні.
Т. даклад.
|| звар. транслі́равацца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -руецца.
|| наз. трансля́цыя, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перадава́цца несов.
1. в разн. знач. передава́ться; см. перада́цца;
2. страд. передава́ться; см. перадава́ць 1
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
broadcast2 [ˈbrɔ:dkɑ:st] v. (broadcast) перадава́ць па ра́дыё; ве́сці радыёперада́чу
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
radio2 [ˈreɪdiəʊ] v. перадава́ць па ра́дыё; пасыла́ць радыёгра́му; радзі́раваць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
transliterate [trænzˈlɪtəreɪt] v. fml (into) транслітарава́ць, перадава́ць лі́тарамі і́ншага алфаві́та
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
дэпані́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.
1. Унесці (уносіць) дэпазіт.
2. Перадаць (перадаваць) на захаванне. Дэпаніраваць ратыфікацыйныя граматы.
[Ад лац. deponere.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
транслі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.
Зрабіць (рабіць) трансляцыю (у 1 знач.); перадаць (перадаваць) шляхам трансляцыі. Трансліраваць канцэрт.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
транскрыбі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.
Спец. Зрабіць (рабіць) транскрыпцыю (у 1, 2 знач.), перадаць (перадаваць) транскрыпцыяй. Транскрыбіраваць тэкст.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АЎТААДКА́ЗЧЫК,
прыстасаванне для аўтаматычнай перадачы па каналах тэлеф. або тэлегр. сувязі па ўстаноўленым сігнале папярэдне закладзенай інфармацыі. Можа перадаваць, напрыклад, умоўную назву або нумар выкліканага абанента, паведамленне пра адсутнасць абанента і інш. Уваходзіць у склад тэлеф. установак, тэлегр. апаратаў, факсаў і інш.
т. 2, с. 108
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Пераве́рзці ’сказаць, няправільна расказаць’ (Яруш.; Нас.), пераве́рзць, перавярза́ць ’у перакручаным выглядзе перадаваць што-небудзь’ (Растарг.). Да пера- і вярзці́ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)