nomadic [nəʊˈmædɪk] adj.

1. нама́дны, качавы́;

nomadic tribes качавы́я плямёны

2. вандро́ўны, які́ не ма́е ме́сца пастая́ннага жыха́рства

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

travelling [ˈtræəlɪŋ] adj. даро́жны, пахо́дны;

a travelling circus вандро́ўны цырк;

travelling expenses даро́жныя расхо́ды;

travelling people BrE вандро́ўнікі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пюпі́тр, ‑а, м.

Падстаўка для нот або кніг у выглядзе нахіленай дошчачкі на ножцы. Забытыя ноты на чорным пюпітры. Гартае іх вецер — вандроўны музыка. Лужанін.

[Фр. pupitre.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

факі́р

(ар. faqir = жабрак)

1) мусульманскі вандроўны манах, які займаецца жабраваннем (параўн. дэрвіш); 2) вандроўны фокуснік.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

peddler, pedlar

[ˈpedlər]

n.

вандро́ўны гандля́р

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rycerz

м. рыцар;

błędny rycerz — вандроўны рыцар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

гістрыён

(лац. histrio, -onis = акцёр)

1) вандроўны камедыянт у Стараж. Рыме;

2) вандроўны спявак, музыкант, акцёр, акрабат у сярэдневяковай Еўропе (параўн. жанглёр 1, шпільман).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

лі́рнік, ‑а, м.

Гіст. Вандроўны беларускі музыка-пясняр, які акампаніруе сабе на ліры ​1 (у 2 знач.). Пры самай сцяне прытуліўся лірнік. .. Ён круціць корбу ліры і спявае. Вітка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Гістрыён (вандроўны камедыянт) 4/297; 10/368

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

wędrowny

wędrown|y

вандроўны;

ptaki ~e — пералётныя птушкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)