ГО́ДНАСЦЬ,
паняцце, якое раскрывае ўяўленне аб маральнай каштоўнасці чалавека, адлюстроўвае яго паважлівыя адносіны да самога сябе як асобы, а таксама адносіны грамадства да чалавека, у аснове якіх ляжыць прызнанне самакаштоўнасці асобы. Годнасць напаўняе пэўным асобасным сэнсам пазнавальныя функцыі, матывацыю і паводзіны чалавека. Пачуццё ўласнай годнасці — важны кампанент працэсу развіцця чалавечай духоўнасці, побач з сумленнем і гонарам — адзін са спосабаў усведамлення чалавекам сваёй адказнасці перад сабой і грамадствам. Для розных гіст. эпох уласцівы свае ўяўленні аб чалавечай годнасці, якія адлюстроўваюць спецыфічныя сац.-культ. характарыстыкі. Бел. грамадства, якое выбрала дэмакр. шлях развіцця, прызнае годнасць асобы як асн. маральна-прававую каштоўнасць. Рэалізацыя правоў і свабод, замацаваных у Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь, дазволіць стварыць спрыяльныя ўмовы для ўдасканальвання і ўзвышэння асабістай годнасці грамадзян.
В.А.Паўлоўская.
т. 5, с. 320
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ВУНТ ((Wundt) Вільгельм) (16.8.1832, г. Мангейм, Германія — 31.8.1920),
нямецкі псіхолаг, фізіёлаг, філосаф, мовавед. Адзін са стваральнікаў эксперыментальнай псіхалогіі (у 1879 у Лейпцыгу заснаваў першую ў свеце лабараторыю эксперым. псіхалогіі, пазней пераўтвораны ў ін-т). Лічыў, што ў галіне свядомасці дзейнічае асаблівая псіхічная прычыннасць, а паводзіны вызначаюцца аперцэпцыяй. Вылучаў 3 ступені працэсу пазнання: пачуццёвае пазнанне паўсядзённага жыцця; разважнае пазнанне асобных навук, якія ўяўляюць сабой толькі розны пункт погляду на адзін і той жа прадмет даследавання; разумнае пазнанне — філас. сінтэз розных ведаў, якім займаецца «метафізіка». Прадмет метафізікі — быццё — вызначаў як сістэму духоўных, надзеленых воляй каштоўнасцей. Яго «Псіхалогія народаў» (т. 1—10, 1900—20) — адна з першых спроб даследавання этнапсіхалогіі — змяшчае псіхал. тлумачэнне міфаў, рэлігіі, мастацтва і інш. з’яў культуры.
т. 4, с. 294
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кваліфікава́ць
(с.-лац. qualificare = акрэсліваць уласцівасці)
1) вызначаць ступень падрыхтаванасці да працы (напр. к. рабочага);
2) характарызаваць прадмет, дзеянне, адносячы яго да якой-н. катэгорыі (напр. к. тавары, к. паводзіны).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
адхісну́ць сов.
1. откачну́ть, отклони́ть;
а. ма́ятнік — откачну́ть ма́ятник;
2. перен. (вселить неприязнь к кому-, чему-л.) оттолкну́ть; отшатну́ть;
яго́ паво́дзіны ~ну́лі сябро́ў — его́ поведе́ние оттолкну́ло друзе́й;
3. безл., перен. оттолкну́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
prowadzenie
н.
1. вядзенне;
2. паводзіны;
objąć prowadzenie спарт. стаць лідэрам; выйсці наперад (на першую пазіцыю)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
demaskować
demaskowa|ć
незак. кніжн. выкрываць; дэмаскаваць;
~ło go jego nerwowe zachowanie — яго выкрывалі нервовыя паводзіны
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
gorszący
gorsząc|y
1. непрыстойны; скандальны;
~y widok — непрыстойны выгляд;
2. амаральны;
~e postępowanie — амаральныя паводзіны
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
agresywny
agresywn|y
агрэсіўны;
~a polityka — агрэсіўная палітыка;
postawa ~a — агрэсіўная пазіцыя;
~e zachowanie — агрэсіўныя паводзіны
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
baffle [ˈbæfl] v. азада́чваць; бянтэ́жыць; збіва́ць з панталы́ку;
His behaviour baffles me. Яго паводзіны бянтэжаць мяне;
The policе are baffled by the murder. Гэта забойства паставіла паліцыю ў тупік.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
conduct1 [ˈkɒndʌkt] n.
1. вядзе́нне, кіраўні́цтва;
the conduct of a business кіраўні́цтва прадпрые́мствам;
the conduct of war вядзе́нне вайны́
2. fml паво́дзіны;
the rules of conduct пра́вілы паво́дзін
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)