вы́параць, -ру, -раш, -ра; -раны; зак.
1. што. Разрэзаўшы па швах, выняць.
В. рукаў.
2. што. Выкалаць чым-н. вострым.
В. вочы.
3. каго. Поручы, прымусіць вылезці адкуль-н.
В. лісу з нары.
4. што. Знайсці, адшукаць (разм.).
В. рэдкую кніжку.
|| незак. выпо́рваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
стулі́цца, стулю́ся, сту́лішся, сту́ліцца; зак.
1. Скурчыцца; сагнуцца.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Пра губы, вочы і пад.: шчыльна сціснуцца, заплюшчыцца.
Вусны стуліліся ад злосці.
3. Схавацца дзе-н. за што-н. (разм.).
С. за кустом.
|| незак. сту́львацца, -аюся, -аешся, -аецца.
|| наз. сту́льванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
запороши́ть сов.
1. зацерушы́ць, мног. пазацяру́шваць;
2. (засорить) разг. запару́шыць, мног. пазапару́шваць;
запороши́ть глаза́ запару́шыць во́чы;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ве́жды мн., уст., поэт. паве́кі, -каў, ед. паве́ка ср.;
сомкну́ть ве́жды сплю́шчыць (зве́сці) паве́кі, заплю́шчыць во́чы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
gleam2 [gli:m] v.
1. блішча́ць;
His eyes gleamed with pleasure. Яго вочы блішчалі ад задавальнення.
2. міга́ць, мігце́ць (пра зоркі)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
scintillate [ˈsɪntɪleɪt] v.
1. зіхаце́ць; блішчэ́ць; блі́скаць;
Diamonds scintillate. Дыяменты зіхацяць.
2. выпраме́ньваць;
Her eyes scintillated. Яе вочы блішчэлі (ад радасці).
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
журбо́тны гру́стный; печа́льный; ско́рбный;
~ная пе́сня — гру́стная (печа́льная) пе́сня;
~ныя во́чы — гру́стные (печа́льные, ско́рбные) глаза́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заіскры́цца сов. заискри́ться; (о вине — ещё) заигра́ть;
снег ~ры́ўся — снег заискри́лся;
~ры́ліся во́чы — заискри́лись глаза́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сляпі́ца ж., обл., см. сляпе́нь;
◊ ле́зці ~цаю ў во́чы — пристава́ть как ба́нный лист (как смола́)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Прыска́ліць у выразе прыска́ліць вочы (вока) ’прыжмурыцца’ (ТСБМ), прыска́льваць ’прыжмурваць’ (ТС), прыска́люватыся ’прыжмурвацца, нібы смеючыся ротам’ (драг., Нар. лекс.), прыска́ляный ’прыжмураны’ (Клім.). Гл. скаліць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)