паграні́чча
1.
2. Пагранічная зона (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
паграні́чча
1.
2. Пагранічная зона (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
Раз, рас ’абазначае аднакратнасць дзеяння’, ’указвае на час дзеяння ў адносінах да раду падобных дзеянняў’, ’выражае ступень павелічэння або змяншэння суб’екта дзеяння, уласцівасці і да т. п.’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
pas
I1. пояс; рэмень;
2. рэмень; прывод; пас;
3.
4. талія; пояс;
5.
пас
III[
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Перапялёсы ’паласаты, у папярочныя палосы рознага колеру ці масці’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Праме́нь ’вузкая
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Млечны 1 ’падобны на малако (пра туман)’ (
Мле́чны 2 ’рыба, якая мае семевую вадкасць’ (
Мле́чны 3 шлях ’млечная
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
бічаві́к
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
паўздаро́жжа Месца,
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
заго́н 1, ‑а,
1.
2. Агароджанае пад адкрытым небам месца для жывёлы.
заго́н 2, ‑а і ‑у,
1. ‑у.
2. ‑а. Ланцуг загоншчыкаў на паляванні.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фрыз 1, ‑а,
1. У архітэктуры — верхняя частка збудавання ў выглядзе паласы паміж галоўнай бэлькай і карнізам, звычайна ўпрыгожаная малюнкам.
2. У дэкаратыўнай скульптуры і жывапісе — выяўленчая ці дэкаратыўная кампазіцыя ў выглядзе гарызантальнай паласы, размешчанай на верхняй частцы сцяны ўсярэдзіне ці звонку будынка.
3. Аблямовачная арнаментальная
[Фр. frise.]
фрыз 2, ‑у,
[Фр. frise.]
фрыз 3,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)