ве́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Які заслугоўвае поўнага даверу, непахісны ў сваіх поглядах, пачуццях, адданы.
2. Вельмі надзейны.
3. Які адпавядае рэчаіснасці; правільны, дакладны.
4. Трапны, дакладны, беспамылковы.
5. Непазбежны, немінучы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
худы́ 1, ‑ая, ‑ое.
З тонкім, сухарлявым целам.
худы́ 2, ‑ая, ‑ое.
1. Дрэнны.
2. Дзіравы; стары.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
размалява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе;
1. Пакрыць рознымі, звычайна яркімі, фарбамі; упрыгожыць, намаляваўшы ўзор, арнамент і пад.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прабе́гчы, ‑бягу, ‑бяжыш, ‑бяжыць; ‑бяжым, ‑бежыце;
1. Бегучы, перамясціцца з месца на месца.
2. Хутка праехаць, перасунуцца з месца на месца.
3. Хутка мінуць (пра час).
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
поIII предлог;
1. с
по истече́нии сро́ка па сканчэ́нні тэ́рміну (пасля́ заканчэ́ння тэ́рміну);
2. с
по одному́ челове́ку в ряд па адным чалаве́ку ў рад;
по два челове́ка па два чалаве́кі;
по три рубля́ па тры рублі́;
по четы́ре киломе́тра в час па чаты́ры кіламе́тры ў гадзі́ну;
по пяти́, по семи́, по десяти́ па пяць, па сем, па дзе́сяць;
по двадцати́, по сорока́, по пяти́десяти, по сто па два́ццаць, па со́рак, па пяцьдзяся́т, па сто́;
по пятисо́т, по семисо́т, по девятисо́т па пяцьсо́т, па семсо́т, па дзевяцьсо́т;
по дво́е, по тро́е па дво́е, па тро́е;
по полтора́, по полторы́ па паўтара́, па
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
па¹,
I. з
1. Указвае на прадмет, паверхню або межы, дзе што
2. Абазначае кола дзейнасці або сферу распаўсюджвання дзейнасці.
3. Указвае прамежак часу, перыяд, на працягу якога што
4. Паказвае дзеянне, што выклікае які
5. 3 дапамогай чаго
6. У адпаведнасці, згодна з чым
7. Указвае на прадмет ці асобу, а таксама на якасць, уласцівасць каго-, чаго
8.
9. Указвае на прычыну дзеяння.
10. 3 мэтай, для чаго
11.
12. Указвае на колькасць пры размеркаванні, абазначэнні цаны, паслядоўнасці, на велічыню, памер.
13. У спалучэнні з
а)
б)
в) асабліва спалучаюцца: па паўтара, па
II. з
1. таксама з
2.
3. Указвае на прадмет як мэту руху ці перамяшчэння.
III. з
1. Указвае на паверхню ці мяжу, дзе што
2. Указвае на месцы, што наведваюцца кім
3. Указвае на тое, на што накіравана якое
4. Пасля чаго
5. Указвае на меру часу ці на тэрмін.
6. Указвае на падставу, аснову якога
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
стро́й, ‑ю,
1.
2.
3.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сячы́, сяку, сячэш, сячэ; сячом, сечаце, сякуць;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заста́цца, ‑стануся, ‑станешся, ‑станецца; ‑станёмся, ‑станяцеся;
1. Не змяніць свайго месцазнаходжання, астацца на ранейшым месцы.
2. Не перастаць быць якім‑н., кім‑н.
3. Не перастаць існаваць, захавацца, уцалець.
4. Апынуцца ў якім‑н. становішчы, стане і пад.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
се́сці, сяду, сядзеш, сядзе;
1. Прыняць сядзячае становішча; заняць месца, прызначанае для сядзення.
2.
3.
4. Трапіць у турму, быць пазбаўленым волі.
5. Абмежаваць сябе ў чым‑н. (звычайна ў ядзе).
6. Наткнуўшыся на перашкоду, спыніцца, засесці.
7. Спыніўшы рух, палёт, спусціцца на што‑н. (пра птушак, насякомых).
8.
9. Апусціцца, асесці, паглыбіцца ў зямлю.
10. Апусціцца за гарызонт, зайсці (пра свяцілы).
11. Паменшыцца ад вільгаці; збегчыся (пра тканіны, скуры і пад.).
12.
13.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)