ГРЫБ (Тамаш Тамашавіч) (19.3.1895,
Літ.:
Мядзёлка П. Сцежкамі жыцця: Успаміны.
Ліс А. Рыцар беларускай свабоды // Спадчына. 1995. № 4.
А.С.Ліс.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГРЫБ (Тамаш Тамашавіч) (19.3.1895,
Літ.:
Мядзёлка П. Сцежкамі жыцця: Успаміны.
Ліс А. Рыцар беларускай свабоды // Спадчына. 1995. № 4.
А.С.Ліс.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
чэ́рап, ‑а;
1. Шкілет галавы пазваночных і чалавека.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
турні́р, ‑у,
1. У Заходняй Еўропе ў сярэднія вякі — спаборніцтва рыцараў.
2. Форма правядзення асабістага ці каманднага спаборніцтва, у якім усе ўдзельнікі сустракаюцца паміж сабой адзін або два разы.
[Ням. Turnier.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
невялі́кі, ‑ая, ‑ае.
1. Нязначны па велічыні і памерах; малы.
2. Нязначны па сіле, інтэнсіўнасці, якасці, зместу і пад.
3. Які не мае вялікага значэння ў грамадстве.
4. Які нічым не вылучаецца; пасрэдны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КІ́РАЎСКАЯ ВО́БЛАСЦЬ.
Размешчана на
Прырода. Паверхня — уваліста-хвалістая раўніна, нахіленая з
На
Гаспадарка.
Ёсць прадпрыемствы чорнай і каляровай металургіі. Вылучаецца лясная і
Л.В.Лоўчая.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
трыво́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць;
1. Выклікаць трывогу; прыводзяць у стан неспакою.
2. Парушаць спакой каго‑, чаго‑н., турбаваць.
3. Раздражняць, раз’ятрываць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ве́траніца 1 ’пралеска, кураслеп дуброўны, Anemone nemorosa L.’ (
Ветраніца 2 ’пустазвонка’ (
Ветраніца 3 ветраны млын’ (
Ветраніца 4 ’ветранае надвор’е’ (
Ве́траніца 5 ’ветраная воспа’ (
Ве́траніца 6 ’дзве дошкі ў франтоне’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
МАСКО́ЎСКАЯ БІ́ТВА 1941—42,
адна з вырашальных
Літ.:
Муриев Д.З. Провал операции «Тайфун». 2 изд.
Федоров А.Г. Летчики на защите Москвы.
Битва под Москвой: [Воен.-ист. очерк].
Самсонов А.М. Москва, 1941
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пазі́цыя, ‑і,
1. Месцазнаходжанне каго‑, чаго‑н.
2. Месца распалажэння войск, вайсковых груп у баі.
3. Палажэнне, пастава цела; поза.
4.
5. Размяшчэнне (пра фігуры ў шахматах, шашках і інш.).
•••
[Ад лац. positio.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КРАСНАДА́РСКІ КРАЙ.
У складзе
Прырода. На
Гаспадарка. Сярод галін прам-сці вылучаюцца
Развіты шарсцяная, баваўняная, швейная,
Л.В.Лоўчая.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)