Паля́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Паля́ны
Р. Паля́н
Паля́наў
Д. Паля́нам
В. Паля́ны
Т. Паля́намі
М. Паля́нах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Паляны (в., Лепельскі р-н) 7/31

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Паляны (в., Ашмянскі р-н) 1/533 (к.); 2/25 (к.); 8/69

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Парцэ́ль-Паля́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Парцэ́ль-Паля́ны
Р. Парцэ́ль-Паля́н
Парцэ́ль-Паля́наў
Д. Парцэ́ль-Паля́нам
В. Парцэ́ль-Паля́ны
Т. Парцэ́ль-Паля́намі
М. Парцэ́ль-Паля́нах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паля́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. паля́на паля́ны
Р. паля́ны паля́н
Д. паля́не паля́нам
В. паля́ну паля́ны
Т. паля́най
паля́наю		 паля́намі
М. паля́не паля́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Паля́на

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Паля́на
Р. Паля́ны
Д. Паля́не
В. Паля́ну
Т. Паля́най
Паля́наю
М. Паля́не

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Бор-Паля́на

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Бор-Паля́на
Р. Бор-Паля́ны
Д. Бор-Паля́не
В. Бор-Паля́ну
Т. Бор-Паля́най
Бор-Паля́наю
М. Бор-Паля́не

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

silvan [ˈsɪlvən] adj. лясі́сты; лясны́;

silvan glades лясны́я паля́ны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Polany

мн. в. Паляны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ЛЕСАПА́РК,

лес у непасрэднай блізкасці ад горада добраўпарадкаваны для адпачынку на ўлонні прыроды; адзін з відаў загараднага парку. Бываюць агульнага тыпу (прагулачныя), шматпрофільныя (для спорту, адпачынку, забаў) і спецыялізаваныя (курортна-аздараўленчыя, спарт., гісторыка-мемарыяльныя). Каля буйных гарадоў Л. звычайна займаюць 300—500 га. Адкрытыя прасторы (паляны, лугі, вадаёмы) у іх складаюць да 30%. Абсталяванне найчасцей робяць з прыродных матэрыялаў (дрэва, камень, чарот і інш.). Загарадныя паркі, у якіх пераважаюць лугі, паляны і вадаёмы наз. лугапаркамі і гідрапаркамі.

А.В.Сычова.

т. 9, с. 214

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)